header image
 

.. Rhythm of Life ..

 

 

.

 

           พ่อแม่ก็แก่เฒ่า        จำจากเจ้าไม่อยู่นาน 

        จะพบจะพ้องพาน      เพียงเสี้ยววารของคืนวัน 

        ใจจริงไม่อยากจาก    เพราะเพียงอยากเห็นลูกหลาน 

        แต่ชีพมิทนทาน        ย่อมร้าวรานสลายไป 

 

        ขอเถิดถ้าสงสาร       อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ 

        คนแก่ชะแรวัย          คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน 

        ไม่รักก็ไม่ว่า            เพียงเมตตาช่วยอาทร 

        ให้กินและให้นอน      คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ

  

        เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง   ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย 

        ร้องไห้ยามป่วยไข้     ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน 

        เฝ้าเลี้ยงจนโตใหญ่    แม้เหนื่อยกายก็ยอมทน 

        หวังเพียงจะได้ผล      เติบโตจนสง่างาม 

 

        ขอโทษถ้าทำผิด       ขอให้คิดทุกทุกยาม 

        ใจแท้มีแต่ความ        หวังติดตาช่วยอวยชัย 

        ต้นไม้ที่ใกล้ฝั่ง          มีหรือหวังอยู่นานได้ 

        วันหนึ่งคงล้มไป        ทิ้งฝั่งไว้ให้วังเวง” 

 

 

        เกือบหนึ่งเดือนเต็มเดือนที่เป็นเดือนเกิดของฉัน สอนอะไรฉันมากมาย อย่างน้อยก็ทำให้ได้ระลึกถึงบทกลอนข้างบนนี้ บทกลอนที่หลายคนคงคุ้นเคย และคงมีอีกหลายคนที่ยังไม่คุ้น จึงขอนำมาแบ่งปันอีกครั้ง

 

         สิ่งที่สอนฉัน ทำให้มุมมองต่อชีวิตอีกมุมมองหนึ่งเปลี่ยนไป รวมถึงพฤติกรรมของฉันที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม จากที่เคยเอาแต่ใจกับพ่อแม่ เอาแต่ตัวเองเป็นที่ตั้ง น้อยใจพ่อกับแม่ ไม่มีใครทำให้คนหัวดื้อคนนี้เปลี่ยนแปลงได้ ถึงแม้เวลาจะผ่านไปกี่ขวบปีก็ตาม จนมาวันหนึ่ง ชีวิตก็มาถึงจุดเปลี่ยนในอีกจุดหนึ่ง… ‘ชีวิตนั่นเองที่สอนฉัน 

 

        ฉันเคยพูดหลายครั้งว่า ฉันไม่สามารถอยู่ใกล้แม่ได้เกินหนึ่งสัปดาห์ แม่กับลูกสาวมักมีเรื่องระหองระแหงกัน แม่ไม่ลงให้ฉัน ฉันก็ไม่ลงให้แม่ เสมอ บ่อยครั้งที่เรื่องไม่เป็นเรื่อง ฉันก็ทำให้เป็นเรื่องจนได้ แต่พอถึง จุดเปลี่ยนจุดนี้ สิ่งที่ฉันเคยเป็น สิ่งที่ฉันเคยทำ ฉันก็ไม่ทำมันอีกแม่ได้สอนฉัน โดยที่แม่ไม่ต้องพูด 

 

          … 

 

             ระยะนี้ ฉันมีเรื่องของแม่มาให้เขียนถึงมากมาย จนฉันเองก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ทำไมสิ่งที่อยู่ในหัว ณ ตอนนี้มีแต่เรื่องของแม่ มันเหมือนโลกทั้งใบเป็นของแม่คนเดียว อาจเป็นเพราะว่าฉันได้ใกล้ชิดกับแม่มากขึ้น ฉันเข้าใจแม่มากขึ้น แม่เข้าใจฉันมากขึ้น 

 

       ก่อนหน้านั้น ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ได้รักแม่ เพียงแต่ความรักของเราไม่ได้แสดงออกมาให้คนที่เรารักได้รับรู้กระมัง ฉันได้เรียนรู้แล้วว่า ความรักจำเป็นต้องแสดงออกทั้งคำพูดรวมทั้งการกระทำ การเรียนรู้จำเป็นต้องนำไปปฏิบัติด้วยจึงจะเรียกว่าเป็นการเรียนรู้โดยสมบูรณ์ การเรียนรู้ถ้ารู้แล้วเก็บไว้ในใจ ก็ไม่อาจเรียกว่าเรียนและรู้อย่างถูกต้อง 

 

         บทกลอนข้างบนนั้นก็เหมือนกันมันปรากฏอยู่ในหนังสือ วิธีการดูแลคนที่เรารักที่คนไข้ที่ฉันเคยดูแลอยู่มอบให้ฉันไว้ ฉันเคยอ่าน และเคยซึ้งใจไปกับบทกลอนดังกล่าว ทว่าความซึ้งใจในตอนที่เปิดอ่านครั้งแรก ก็ไม่เหมือนช่วงเวลาที่ฉันได้มีโอกาสดูแลผู้ให้กำเนิดของฉันจริงๆ 

 

         ค่ำวานนี้แม่กลับบ้านแล้ว ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความเบิกบานใจ …เบิกบานทั้งแม่ เบิกบานทั้งลูก

 

         วันนี้ เสียงโทรศัพท์ของพ่อปลุกฉันขึ้นมาจากที่นอนแต่เช้า บอกว่าแม่กลับถึงบ้านแล้ว ฉันคุยหลายสิ่งกับพ่อและมีเรื่องของแม่ปะปนอยู่ในนั้นด้วย พ่อบอกว่าแม่ดื้อและมักจะทำกิจกรรมต่างๆด้วยความว่องไวเกินกำลังแห่งสังขาร ฉันบอกพ่อว่า คงเป็นเพราะความเคยชินที่แม่ต้องดูแลลูกๆทั้งสี่คน ถ้าแม่ไม่ไวก็ไม่ทันพ่อเลยเออออไปกับฉัน ความเป็นแม่ทำให้พฤติกรรมเป็นเช่นนั้น และความเป็นสามี ของพ่อ ก็ต้องคอยดุแม่ ปรามแม่บ้าง การแสดงออกถึงความห่วงใยของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน พ่อก็แสดงออกอีกแบบหนึ่งที่ไม่เหมือนลูก 

 

         ฉันสนทนาผ่านสายกับพ่อนานพอสมควร…พ่อคุยถึงเรื่องภาพของฉันกับแม่ ระหว่างที่ไปพักผ่อน ที่ฉันส่งไปให้พ่อทางจดหมายอิเลคทรอนิคส์ ก่อนวางหูโทรศัพท์ไปด้วยเสียงที่มีความสุข

 

          … 

 

 

         เวลาเกือบเดือน ที่เปรียบได้เพียงฉากหนึ่งของชีวิต ที่เราเองก็เปรียบเหมือนผู้แสดงฉากที่มีทั้งสุขและทุกข์แต่ใช่ว่าเนื้อเรื่องจะจบลง ชีวิตมนุษย์เราก็จำเป็นต้องดำเนินต่อไป และแต่ละฉากเราก็ต้องแสดงต่อไป ส่วนหนึ่งอยู่ที่ผู้กำกับ ว่าจะกำกับชีวิตเราให้ดำเนินต่อไปอย่างไร และอีกเสี้ยวหนึ่ง ก็อยู่ที่เรา ที่เป็นผู้รับบท  

 

           บทของใคร คนนั้นก็ต้องแสดงตามบทที่ได้รับให้เต็มที่…จริงมั้ย

         

                             

                               

         หมายเหตุ: บทกลอนพ่อแก่แม่เฒ่า ของ อ.สุนทรเกตุ 

 

 

~ by xanax71 on May 23, 2009 . Tagged: , , ,



20 Responses to “.. Rhythm of Life ..”

  1.   xanax71 Says:

    เข้ามาที่เอ็นทรีนี้แล้วยิ้มทุกทีเลย…ชอบฟังเพลง Carpenter ที่แม่ชอบ

    ชอบดูรูปแม่ด้วย
    คิดถึงแม่ ถึงแม้จะได้คุยโทรศัพท์กับแม่ทุกวันก็ยังคิดถึง

    :)))

  2.   xanax71 Says:

    Mom and Me in May :)

  3.   xanax71 Says:

    สวัสดีและขอบคุณมากๆนะคะคุณ hidoodee

    ขอบคุณที่มีน้ำใจทิ้งร่องรอยด้วยค่ะ

    :))

  4.   hidoodee Says:

    มาเป็นกำลังใจ ค่ะ

  5.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่กุ้ง (ขออนญาตเรียก ‘พี่กุ้ง’นะคะ)

    อ่านคอมเมนต์ของพี่กุ้งแล้วสะท้อนใจค่ะ
    เข้าใจเลยว่าทำไมร้องไห้…ทุกข์เพราะคิดว่าคนที่เรารักนั้นทุกข์ ใช่มั้ยคะ

    เมย์เคยเห็นคนไข้อัลไซเมอร์ค่ะ คนไข้โรคนี้ต้องการการดูแลอย่างใกล้ชิดมากๆ เมย์ว่า หากเรามองวิกฤตให้เป็นโอกาส…เราจะคิดว่า การที่แม่เป็นเช่นนั้น ทำให้เราได้ดูแลแม่ใกล้ๆมากยิ่งขึ้น อยู่ใกล้แม่มากยิ่งขึ้น

    ตอนที่แม่เข้าโรงพยาบาลก็เช่นกันค่ะพี่ เราพี่น้องก็คิดกันเช่นนี้ สวรรค์อาจกำลังเตือนเราว่า ‘แม่แก่แล้ว พวกเธอทั้งหลาย ควรอยู่ใกล้แม่มากกว่านี้นะ’

    พี่กุ้งเข้มแข็งนะคะ..เป็นกำลังใจให้ค่ะ ให้คุณแม่ของพี่ และทุกคนที่ดูแลคุณแม่ด้วยนะคะ

  6.   pkkk2714 Says:

    แม่พี่กุ้งเป็นอัลไซเมอร์มาหลายปีแล้วค่ะ

    ปัจจุบันท่านเหมือนเด็ก 2เดือน

    ไดอารี่ท่านเขียนไว้เหมือนจะรู้ว่าความทรงจำในอดีตของท่านค่อยๆหายไป

    ไดอารี่เขียนมาได้แค่ครึ่งทางของชีวิตแม่

    คนเขียนไม่สามารถเขียนต่อได้

    พี่กุ้งรับปากพี่น้องว่าจะเขียนต่อ

    แต่เมื่อพี่น้องถามหา จะได้อ่านเมื่อไร

    พี่กุ้งสารภาพว่า เขียนไม่ได้

    ทุกบรรทัดเขียนไปร้องไห้ไป

  7.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะท่านสิบเอ็ด

    ดีใจจังที่ท่านแวะมา ข้าพเจ้าก็นึกอยู่ว่าท่านหายไปไหนหลายวัน ตุ๊กตาก็หายไปพร้อมๆท่านด้วย นึกว่าไปเที่ยวไหนกัน (อิอิ แซวเล่น ;p)

    สำหรับแม่…วันก่อน วันที่พาไปตรวจสุขภาพหัวใจที่โรงพยาบาลที่เคยทำงานอยู่ พี่ี่นี่บอกว่า ดูแม่เหมือนกับคนใจเย็นเลย เดินช้าๆ..ข้าพเจ้าบอกพี่ว่า จริงๆแม่เป็นคน overactive มากๆค่ะ

    ข้าพเจ้าก็ดีใจที่แม่แข็งแรงค่ะท่าน

    ขอบคุณที่ท่านสิบเอ็ด แวะมานะคะ
    เหนื่อยนักก็พักบ้างเน้อ ท่านเน้อ

  8.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ Chan

    ประสบการณ์ตรงสอนเราได้มากกว่าบทเรียนที่อ่านจากที่อื่นอีก (จริงๆก็เคยอ่านมานะ ที่เขาว่า คนโง่เรียนรู้จากประสบการณ์ของตัวเอง แต่คนฉลาดเรียนรู้จากประสบการณ์ของคนอื่น- ไม่รู้เรากำลังว่าตัวเองรึเปล่าก็ไม่รู้นะ)

    สำหรับเรื่องแม่…หลายๆวันที่ผ่านมา ไม่เพียงแต่ตัวเองที่ได้เรียนรู้ เรื่องความรักความผูกพันในครอบครัว แต่ทุกคนในครอบครัวก็คงได้เรียนรู้ตรงนี้ด้วยน่ะค่ะ

  9.   11arrows Says:

    คารวะท่าน xanax
    ฮาฮาฮา…เพื่งจะพอมีเวลาขอรับ
    เลยรีบกระหืดกระหอบมานี่แหละท่าน

    มารดาท่าน xanax ดูยังหนุ่ม ยังแข็งแรงนะขอรับ
    เต็มที่กับบุพการีเลยนะขอรับ ท่าน xanax
    “ผู้กำกับ” ทราบว่า ท่านจะเล่นบทของท่านได้ไม่มีที่ติ

    :)

  10.   chanpanakrit2 Says:

    กาลเวลาจะกลืนกินสรรพสิ่ง

    ใครว่าความมีอายุมากไม่ใช่เรื่องดี

    (แต่ไม่ได้ว่าท่านแก่นะขอรับ)

    แต่มันทำให้เรานึกถึงจุดบกพร่องของ

    ตนเอง ที่ถือมานะ ทิฐิ ที่ยอมรับฟัง

    คำแนะนำของผู้อื่น จนต้องให้ประสบการณ์ตรง

    เป็นเครื่องสอนให้นำมาคิดและไตร่ตรองอย่าง

    มีเหตุผล ความสุขง่ายๆ

    จากสายใยความผูกพันที่มีให้ต่อกัน

    เพียงแต่ไม่ได้ตอ่เติมกันบ่อยขึ้นเท่านั้น

  11.   xanax71 Says:

    มี version ของ Dido อีกอันเนอะบี
    อันนี้ของ The Corrs

    ของ The Corrs มีเพลงเพราะๆ ที่ถูกใจเพียบ…ชอบเหมือนกัน

    :)

  12.   siwaya2517 Says:

    ชอบเพลงนี้จัง..

  13.   xanax71 Says:

    เก่งจังเลยบี..เป็นทรัพยากรที่ดีของประเทศชาติจริงๆ
    สำหรับกาแฟ..วันละแก้วก็พอนะ (recommended) เพราะกาแฟมีผลต่อการทำงานของหัวใจ ตอนนี้อาจไม่เห็นผล แต่ถ้าระยะยาว ก็น่าเป็นห่วงจ้ะ

    เหมือนไวน์นั่นแหละ วันละหนึ่งแก้วมีผลดีต่อหัวใจ แต่ถ้ามากกว่านั้น ผลอาจตรงกันข้าม

    Take care นะบี

  14.   siwaya2517 Says:

    ม่ายเหนื่อยค่ะ ตื่นสาย..แงะ ๆ เย็น ๆ จะพาแม่ไปนวดตัว บีไปนวดทั้งตัวเหมือนกันค่ะ…นั่งทานกาแฟแก้วที่สองพร้อมหนังสือหลาย ๆ วิชาค่ะ สู้อีกหน่อยเตรียมตัวเรียนภาษาค่ะพี่..วันจันทร์เย็น(25/5/2552) จะเข้าหลักสูตรเตรียมตัวต่อ ปริญญาเอก แล้ว…แม่ ว่าบี เรียนจนขึ้นคาน (555 )

  15.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะเจี๊ยบ

    คอมเมนต์ของเจี๊ยบก็ทำให้พี่ได้คิดและเรียนรู้เช่นกันน๊า
    และ..รักที่ยิ่งใหญ่ก็อยู่ใกล้ใจนิดดียว จริงๆ

    Thanks จ้า :)

  16.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะบี

    ‘เวลา’ เป็นคำสมมติ ลองดูดีๆสิ..บางที อาจเป็นสิ่งที่ผู้ผลิตนาฬิกาหลอกเราก็ได้ ฮ่าๆๆๆๆ

    สำหรับรักที่ยิ่งใหญ่..ใช่แล้ว อย่างที่บีบอก เห็นด้วยที่สุดเลย เมื่อก่อนพี่ก็เออๆออๆ แต่สำหรับเหตุการณ์เกือบเดือนที่ผ่านมา ทำให้เรียนรู้อย่างที่บีบอก และอย่างที่เขียนไว้ในช่วงหลายๆวันนี้เช่นกัน

    วันนี้บีเป็นไงบ้าง..เหนื่อยมั้ย :)

  17.   initmate Says:

    ได้เรียนรู้กับสิ่งที่พี่เมย์ได้เรียนรู้ และ แบ่งปันมาให้

    ในช่วงนี้เหมือนกัน

    โชคดีที่พี่แบ่งบันบทเรียนให้ ทำให้ได้คิด

    ตั้งแต่วันนี้ ….

    ยินดีด้วยนะคะ พี่ … ที่ได้พบกับความรักที่ิยิ่งใหญ่ และอยู่ใกล้ใจ นิดเดียว

    :)

  18.   siwaya2517 Says:

    ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้คือ เวลา..
    ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุด..คือ รัก ของแม่..
    สั้น ๆ นะพี่..ดูแลสุขภาพทั้งคุณแม่..คุณพ่อ..และคุณลูกสาว( xanax71) นะค่ะ

  19.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณกอไผ่

    เชื่อแล้วว่าถนัดเขียนกลอน อิอิอิ
    ขอบคุณมากนะคะ..สำหรับกลอนความจริงของชีวิต..ดีจังเลย

    :)

  20.   korpai Says:

    ในความเป็นจริงของชีวิต
    ต่างมีชีวิตที่ผูกพัน
    หนึ่งชีวิตที่มีกัน
    คล้องใจกันเป็นหนึ่งเดียว
    มาส่งยิ้มค่ะ
    :–0
    ไผ่

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.