header image
 

.. จุดเปลี่ยน ..

 

.

 

                ทุกคืนก่อนล้มตัวลงนอน ฉันอธิษฐานขอพรให้อยู่อย่างมีความสุขในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ก่อนที่จะจากที่ทำงานแห่งนี้ไป 

 

          บางคนอ่านข้อความข้างต้น ก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเศร้า แต่บางคนอาจจะไม่รู้สึกอะไรเลย เพราะไม่ได้อยู่ในบริบทเดียวกับฉัน ซึ่งเป็นผู้เขียนเรี่องราวเหล่านี้ขึ้นมา 

 

          ฉันตั้งใจบันทึกเรื่องราวในช่วงนี้ขึ้นมา เผื่อบางทีอาจมีโอกาสได้คลิกเข้ามาอ่าน เมื่อเวลาผ่านไปเป็นเดือน เป็นปี หรือหลายๆปีก็ตาม ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกมันจะเปลี่ยนไปขนาดไหน จะเดาก็คงเดาไม่ออกว่า ความคิดในช่วงเวลาข้างหน้า จะต่างกับความคิดในช่วงเวลาที่บันทึก รึเปล่าหรือต่างแค่ไหน 

 

          แทบทุกคนคงผ่านช่วงเวลาที่หวานชื่นกับความรัก และหลังจากนั้นอาจจะผิดหวังกับความรัก เวลาขณะนั้น เวลาที่เรากำลังสัมผัสกับมัน และพอเวลาผ่านไป เมื่อเรานำความรู้สึกมาเปรียบเทียบกัน จะเห็นว่า มันอาจจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เราอาจจะงุนงงกับตัวเองว่า เราคร่ำครวญกับเหตุการณ์เหล่านั้นได้อย่างไร หรือเราอาจจะรู้สึกภาคภูมิใจกับตัวเราเองว่า เราสามารถผ่านช่วงเวลาเหล่านั้น ที่เราคิดว่ามันเป็นช่วงเวลาที่วิกฤติของชีวิตช่วงหนึ่งก็ได้ 

 

          หลายคนสามารถยิ้ม หลายคนสามารถหัวเราะกับเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้วได้ และยังมีอีกหลายคนที่หัวเราะแล้ว หัวเราะอีกเมื่อนึกถึงมัน 

 

           เสาร์ที่ผ่านมา อาจารย์ได้ยกตัวอย่างหัวข้อวิจัยและกระบวนการวิจัยเชิงคุณภาพสองสามเรื่องให้ลูกศิษย์ได้เข้าใจ หนึ่งในนั้นเป็นเรืองเกี่ยวกับกระบวนการกลายเป็น………และสิ่งที่กลายเป็นนั้น เป็นตัวอย่างอาชีพ ซึ่งบางอาชีพสังคมยอมรับ บางอาชีพสังคมไม่ยอมรับ อาจารย์ได้พูดถึง turning point หรือจุดเปลี่ยน ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้ก็อยู่ในกระบวนการการสัมภาษณ์เชิงลึกทั้งสิ้น แต่วันนี้ฉันคงไม่ได้เจาะจงไปที่เรื่องราวของการวิจัยแต่อย่างไร เพียงแต่คำว่า จุดเปลี่ยนนั่นเอง ที่เข้ามาสะกิดใจฉัน 

 

           ถามว่าอะไรคือจุดเปลี่ยนของชีวิตของแต่ละคน คำตอบก็คงมีหลายคำตอบ สำหรับจุดเปลี่ยน บางคงอาจมองเป็นจุดพลิกผันของชีวิต บางคงอาจไม่ได้คาดการณ์ไว้ก่อน ยังมีอีกจำนวนหนึ่งที่คาดการณ์หรือวางแผนไว้แต่ เวลาอาจไม่ตรงตามแผนก็ได้ ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น 

 

           รุ่นน้องบางคนถามฉันว่า ไปทำไมฉันพูดทีเล่นทีจริงว่า เรื่องของฉัน ฉันว่าภูมิหลังของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เราไม่สามารถเอาชีวิตเราไปตัดสินหรือวางแผนชีวิตให้คนอีกคนได้ 

 

           มีเจ้านายคนหนึ่ง (ฉันมีเจ้านายหลายคนค่ะ) ถามฉันว่า ถ้ากระบวนการทำงานเปลี่ยน หรือถ้านายอีกคนเอาข้อเสนออื่นมาให้ ฉันจะเปลี่ยนใจอยู่ต่อหรือไม่ ฉันยิ้มและส่ายหน้าเนิบๆเรื่องของความสำเร็จก็เช่นกัน เจ้านายคนเดียวกันสอนฉันว่า ฉันเป็นคนวางระบบอะไรไว้สารพัด จะไม่ดำเนินการต่อให้สำเร็จหรือ บางทีความสำเร็จเหล่านี้จะเป็นสิ่งที่ทำให้เราภาคภูมิใจนะ ฉันบอกว่าความสำเร็จของคนหนึ่งอาจจะไม่เท่ากับอีกคนหนึ่ง 

 

           เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งถามฉันว่า ถ้าลาไปเรียนแล้ว เรียนจบค่อยกลับมาทำต่อล่ะ ฉันบอกว่า ไม่ต้องการเอาเปรียบโรงพยาบาล งานตรงนี้เป็นงานด่วน งานตรงนี้ไม่สามารถรอฉันได้ เขา need คนมาทำตรงนี้มากๆเจ้านายฉันบอกว่าดูสิ ฉันดีเกินไป… ฉันก็รู้สึกเหมือนกันว่า โลกยุคนี้ไม่ค่อยเหมาะกับคนดีเกินไปนักหรอก!!

 

           ฉันบอกว่าไม่ได้วู่วาม แต่หลายอย่างเป็นปัจจัยที่ทำให้ฉันตัดสินใจได้เร็วขึ้น 

 

           เวลาที่ผ่านมาในชีวิต โดยเฉพาะในที่ทำงาน ฉันเคยเห็นหลายคนที่เขากำลังจะจากไป ช่วงเวลาสุดท้าย บางคนไม่เอาอะไรเลย ขออยู่อย่างสบายที่สุด ไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่ฉันเองไม่ได้คิดอย่างนั้น สิ่งที่ให้ได้ ข้อมูลที่สามารถหามาให้ ข้อมูลที่คิดทำ คนอื่นๆที่มารับช่วงต่อจากฉัน เขาคนนั้นสามารถนำไปสานต่อได้เลย เพราะฉันเองเรียนรู้ว่า หวงข้อมูลไว้กับตัว หรือทำอะไรไป ใครเห็นหรือไม่เห็น เราเองที่รู้อยู่ว่าเรากำลังทำอะไร ค่าของเรา เราเป็นคนกำหนดจริงๆ 

 

           ฉันขอสารภาพตามตรงว่า …15 ปี กับอีก 11 เดือน ที่ใช้ชีวิตที่นี่ ความผูกพันที่มีให้กับองค์กรนี้มีอยู่ไม่น้อยเลย ดังนั้นเมื่อพูดถึงเรื่องนี้กับใคร น้ำตามันปริ่มนัยน์ตาทุกที ฉันเองก็ไม่ได้โทษใคร ในเมื่อฉันไม่เหมาะกับที่นี่เสียแล้ว ฉันจึงต้องเป็นคนเลือกที่จะไป และถ้านับถอยหลังจนถึงเวลาอีกหนึ่งเดือนเต็ม ในเวลานั้นก็คือ 16 ปีเต็มพอดี

 

           ฉันตั้งใจไว้ว่า จะใช้ชีวิตการทำงานที่เหลืออยู่ที่นี่ ให้มีความสุขเท่าที่จะสุขได้ และท้ายที่สุด

 

          คงระลึกไว้ในความทรงจำ  

 

 

         

 

 

           หมายเหตุ : Original picture จาก alansostudio.com

 

Live and Learn – Kamala Sukosol

~ by xanax71 on February 25, 2009 . Tagged: , , , , , ,



67 Responses to “.. จุดเปลี่ยน ..”

  1.   xanax71 Says:

    ขอบคุณมากค่ะคุณสมหมาย ที่กรุณาให้คำแนะนำ ไว้จะไปหามาอ่านค่ะ

    ขอบคุณมากๆอีกครั้งนะคะ :)

  2.   สมหมาย Says:

    “ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ” ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2ของ รศ.ดร.ชาย โพธิสิตา สถาบันวิจัยประชากรและสังคม ม.มหิดล เป็นหนังสือเล่มใหญ่ๆ หนา 454 + (26) หน้า ราคาตกหน้าละบาทกับยี่สิบตางค์
    อาจารย์ใช้เวลาศึกษาค้นคว้า 1 ปี และเรียบเรียงอีกปีกว่าๆ จึงได้หนังสือหนาได้รูป เป็นภาษาไทย ที่อาจถือได้ว่าดีที่สุดในตอนนี้

    ส่วนภาษาอังกฤษ ที่ยกนิ้วให้คือ
    The SAGE Handbook of Qualitative หาอ่านได้ที่นี่
    http://books.google.com/books?id=X85J8ipMpZEC&printsec=frontcover&dq=The+SAGE+Handbook+of+Qualitative+Research&hl=th#PPP1,M1

  3.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณแม็ค

    ขำคอมเมนต์คุณแม็ค ตลกดี
    555555555

    ขอบคุณมากค่ะที่แวะมาทักทาย แวะมาให้ฮาด้วย อิอิ

  4.   Mac Says:

    สวัสดีครับคุณเมย์

    ขอให้สิ่งที่คิดที่ทำสมปรารถนาครับ ต้อนรับสู่ชีวิตนักเรียนครับ

    คิดถึงเสมอครับ

    อ้อ ผมสบายดีครับผม เพียงแค่คิดถึงคุณเมย์ใจจะขาด แต่เพราะยุ่งครับเลยพอทำใจได้ครับ

  5.   xanax71 Says:

    ขอบคุณมากๆเลยค่ะคุณ สมหมาย
    กำลังหาอ่านอยู่พอดี เพราะเรีนในห้องฟังเฉยๆ ไม่รู้จะจดเลคเชอร์อะไรเลย ข่วงนี้กำลังทดลองปฏิบัติอยู่ด้วยน่ะค่ะ

    มีประโยชน์มากๆเลยนะคะ
    ในเวบมีอ้างอิงชื่อผู้เขียนมั้ยคะนี่

    :)

  6.   xanax71 Says:

    คุณ bee พูดถูกค่ะ
    ถึงแม้ว่าเราจะเป็นอย่างไร โลกก็ยังหมุนต่อไป พระอาทิตย์ยังขึ้นทางตะวันออก ตกทางทิศตะวันตกทุกวัน

    ขอบคุณนะคะ
    :)

  7.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ Nut

    ดิฉันไม่คิดที่จะอยู่ถึง 100 ปีหรอกค่ะ แค่นี้ก็ลำบากแล้ว
    555

    ขอบคุณมากๆนะคะ

  8.   xanax71 Says:

    รู้สึกดีใจค่ะคุณ absara ที่บันทึกนี้มีประโยชน์ต่อคนอื่นๆด้วย

    แบ่งปันกำลังใจกันดีกว่า น้อ

    ขอบคุณมากนะคะที่ฝากข้อความในกล่องคอมเมนต์น่ะค่ะ

    :)

  9.   xanax71 Says:

    ขอบคุณค่ะคุณ xmen

    ภาวนาอยู่เหมือนกัน May force be with me…May God be with me.

    :)

  10.   xanax71 Says:

    ใช่ค่ะคุณแมวโย่วๆ
    มีวาระสำหรับคนหนึ่ง ก็ต้องมีสำหรับอีกคน เพียงแต่ไม่ได้พร้อมกันแค่นั้น

    เนอะ

    :)

  11.   xanax71 Says:

    ขอบคุณมากนะคะคุณ สนสองใบ
    ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ที่แชร์ค่ะ สิ่งนี้ถือว่าเป็นกำลังใจที่ให้มาแล้วล่ะค่ะ

    ขอบคุณมากๆ

  12.   xanax71 Says:

    สวัสดีพี่แม้ว…

    อ่านบล็อคเมย์ด้วยเหรอ
    555

    ไม่น่าเชื่อ..อ่านมานานรึยังนี่ แล้วมาเจอได้ไง อย่างนี้นินทาไม่ได้ซะแล้วสิ

    55555

    ขอบคุณมากพี่ :)

  13.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ hakung

    อย่าท้อค่ะ วันนี้เจ้านายคนหนึ่งเพิ่งให้ข้อคิดเรื่องนี้เหมือนกัน ท่านบอกว่า ท้อ-เค้าไว้ให้ลิงถือ ไม่ใช่ลิงก็ไม่ต้องไปเกี่ยวข้องกับ ‘ท้อ’

    คิดแบบนี้ก็ขำๆ ดีนะคะ..ท่านยังบอกว่า ไม่มีใครคนไหนที่ประสบความสำเร็จ ไม่เคยล้มเหลวมาก่อน..ความล้มเหลวครั้งสุดท้าย บ่งบอกว่า ‘สำเร็จ’ค่ะ

    ขอบคุณมากค่ะคุณ hakung :)

  14.   xanax71 Says:

    ขอบคุณพี่ athenaz อีกครั้งสำหรับภาพสวยๆสบายตาและข้อคิดดีๆ นะคะ

  15.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่ athenaz

    บางคนบอกว่าวิกฤต แต่บางคนบอกว่าเป็นโอกาส ทำให้เราก้าวออกไปเจอสิ่งใหม่ๆบนโลกใบนี้ได้อีก
    บางคนอาจมองว่า กำลังเสียอะไรบางอย่างไป แต่บางคนก็บอกว่า ให้มองไปข้างหน้าว่าเราจะได้อะไรใหม่ๆมาแทนต่างหาก

    ดีมั้ยคะพี่ athenaz

    ขอบคุณมากค่ะพี่ :)

  16.   xanax71 Says:

    เชื่อเช่นนั้นค่ะพี่ Sept.
    อย่างที่เคยบอกค่ะว่า ที่นี่ก็เหมือนสถาบันที่ทำให้เราเรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตก็เหมือนครูค่ะ

    มีน้องคนหนึ่งที่ลาออกไปเล่าให้ฟังว่า เวลาผ่านหน้าโรงพยาบาลทีไรน้ำตาไหลทุกที..ไม่รู้ว่าเมย์จะเป็นแบบน้องคนนี้รึเปล่าค่ะพี่

    คิดว่า พอระยะเวลาผ่านไป…คงยิ้มกับที่นี่ได้ค่ะ หวังไว้เช่นนั้น

    :)

  17.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ 0808810

    ใบ้หวยรึเปล่าคะนี่
    5555

  18.   สมหมาย Says:

    http://www.thai-folksy.com/ELearning/Research/Way/05-Qualitative/Q01-Qual.html

    อ่านตรงนี้บ้างเน้อ เผื่อเรียนในห้องไม่ทัน

  19.   bee Says:

    ทุกคนย่อมหนีไม่พ้นจุดเปลี่ยน เพียงแต่ว่าเราจะแก้ไขมันอย่างไร เท่านั้นเอง เดี๋ยวมันก็ผ่านไป โลกก็ยังหมุนต่อไป

  20.   Nut Says:

    ทำไปเถอะค่ะ…อะไรที่ทำแล้วคุณมีความสุข ไม่เดือดร้อนผู้อื่นและสังคม เรามีชีวิตในโลกนี้ไม่เกิน 100 ปีหรอกคะ

  21.   absara Says:

    อ่านข้อความของคุณเมย์แล้ว นึกถึงเพื่อนอีกคนหนึ่งกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ ต้องรีบโทรบอกให้เปิดอ่านทันที จะได้เป็นประโยชน์แก่เขาบ้างไม่มากก็น้อย สำหรับตัวเองรู้สึกซาบซึ้งกับคำพูดบางคำของคุณเมย์มาก

  22.   xmen Says:

    เพิ่งเข้ามาอ่านครั้งแรกครับ ขอให้มีพลังทีจะรับกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ครับ เพราะทุกสิ่งในโลกล้วนเป็นอนิจจังเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา :-) (เกี่ยวกันหรือเปล่าไม่รู้)

  23.   milo2005 Says:

    กาลเปลี่ยนแปลง
    เป็นกฏ ธรรมดาๆ ของโลกครับ

    ไม่มีใครห้ามได้

    สู้ๆครับ

    โย่วๆ

  24.   สนสองใบ Says:

    ก่อนลาออกจากงานที่ทำมายี่สิบกว่าปี หลายคนเตือนว่า เราจะต้องเสียซึ่งยศและสรรเสริญ เราตัดสินใจแล้วก็เดินจากมา เราได้พบว่าเราได้ทำสิ่งใหม่ๆที่เราภูมิใจและสบายใจกว่าเก่าเสียอีก ให้กำลังใจนะคะ

  25.   แม้ว Says:

    ไม่คิดยื้อกาย ขอแค่เศษเสี้ยวใจทิ้งไว้แถวนี้ เข้มแข็งนะคนดี พี่คนนี้ยังห่วงใย

  26.   hakung Says:

    เพิ่งมาใหม่ค่ะ ครั้งแรก คิดถึงตัวเองที่ทำงานที่เดียวมากว่า ๑๒ ปีมีหลายสิ่งที่อยากเปลี่ยนให้ดีขึ้น แต่ความเป็นองค์กรณ์ใหญ่ และคล้ายระบบราชการ กับเจ้านายที่ไม่อยู่กับร่องกับรอย ทำให้ทำอะไรไม่ค่อยได้ มีท้อแต่ไม่เคยถอย ก็ขอให้กำลังใจค่ะ

  27.   athenaz Says:

    happiness is everywhere that you can bump onto it withinout knowing….


    Quotes For Hi5
    Myspace Quotes

    “P athenaz”

  28.   athenaz Says:

    สวัสดีคะคุณเมย์

    เป้นบันทึกความทรงจำที่คุณเมย์จะเก็บความรู้สึก ณ ปัจจุบัน
    ไว้ …จริงค่ะ วันนี้ เรารู้สึกเช่นนี้ …แม้ในเวลาใกล้เคียง
    กัน ความรู้สึกที่ว่าก็เปลี่ยนได้ ด้วยบริบทเหตุผลที่ต่างไปในห้วงเวลาที่ต่างกัน

    ไม่ว่าความรู้สึก ที่พระท่านเรียกว่า “อุปมา” ที่กอร์ปด้วย
    ‘ใจ’ บวกกับ’สัญญา’ (ความทรงจำ) ของเราจะเป็น
    เช่นไร ทั้งในวันนี้และวันหน้า เชื่อว่าคุณเมย์จะหา
    ปัจจุบันขณะของใจเราพบ และเห็นว่าจุดเปลี่ยนนั้น(ไม่ว่า
    เราจะเป็นผู้เลือก หรือมีผู้อื่นกำหนดให้ก็ตามที่)……
    เป็น’ภาวะ’ที่เรารู้ และรับ และจะปรับ จะเปลี่ยน…เพื่อ
    ให้ดีที่สุดสำรับตัวเรา…

    จุกเปลี่ยนมีสิ่งใหม่ สิ่งดีก็มีอยู่ในสิ่งใหม่เสมอ ท้าทายให้เราค้นให้พบ หลายครั้งดีกว่าเดิมสำหรับเรา

    พี่แน่ใจว่าเป็นเช่นนั้นค่ะ…

  29.   septimus Says:

    พี่มั่นใจว่า ๑๖ ปีที่กำลังจะกลายเป็นความหลังของน้องเมย์จะมีค่ามากขึ้นในทุกครั้งที่น้องเมย์หวนกลับมานึกถึงค่ะ

    ขอเป็นกำลังใจให้น้องเมย์เดินหน้าต่อไปอย่างมั่นคงนะคะ ความสำเร็จหน้าใหม่รออยู่แล้วค่ะ

    ^_____^

  30.   0808810 Says:
  31.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ malt

    เราไม่ได้ทางด้าน nursing ค่ะ เราเปลี่ยน field ไปเรียนทางด้านสังคมฯค่ะ ตอนนี้เรียนอยู่ทีธรรมศาสตร์ ถ้าเป็นไปตามคาดหมาย ไม่น่าจะเกิน 5 เดือนน่าจะจบแล้วค่ะ
    เราว่า พื้นฐานทางด้านวิทย์ฯที่มีอยู่แล้ว เมื่อมาประยุกต์เข้ากับสังคมฯ มันน่าจะทำให้เรามองโลกได้ในมุมที่กว้างขึ้นน่ะค่ะ

    ขอบคุณมากนะคะคุณ malt…ถ้ามีโอกาสออนเอ็ม จะแอดไปคุยค่ะ

    :)

  32.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่ฮอลล์

    คำว่า ‘เปลี่ยนงาน’ หลายคนยังคิดถึงแต่การลาออกจากที่เดิมและไปสมัครงานในที่ใหม่ เนอะพี่เนอะ แต่เรื่องงานสำหรับเมย์เอง ไม่ใช่แค่งานในองค์กรค่ะพี่ ยังมีโปรเจคที่คิดไว้เพียบ ที่รอเราลงมือทำอยู่น่ะค่ะ

    ขอบคุณมากค่ะพี่
    :)

  33.   malt Says:

    อ้อ นี่เมลล์ค่า malt_tae@hotmail.com

  34.   malt Says:

    เรื่องงานกับเรื่องเรียนนี่ บางทีถ้ามันcrisisพร้อมๆ กัน ก้อแย่เหมือนกันเนอะ มนก้อมีคนบางคนที่ทำ2อย่างได้ดีในเวลาเดียวกัน แต่หายากและมันต้องลงตัวจริงๆ ถึงจะทำได้ คุณเมย์เรยน ป.โท ใช่มั้ย เรียนที่ไหนคะ เราบ ป.โท พยาบาลที่จุฬา ขนาดเรียนอย่างเดียว ยังจะแย่เลย เพราะใจมันไม่ได้อยากเรียนด้วย ที่ทำงานเค้าบังคับให้เรียนnursing ใจเราอยากเรียนสรีรวิทย แหะๆ เรื่องมันยาว ถ้ายังไงแอดเอ็ไว้คุยกันก้อได้ค่ะ ^^ มาเจอคนชอบเรียน แล้วเปนพยาบาลเหมือนกันอีกเนาะ แถมยังสนใจวิจัยเชิงคุณภาพเหมือนกันอีก โอ.. น่าสนใจมากๆค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ^^

  35.   pijika Says:

    เมื่อตอนบ่ายเปิดอ่าน
    และฟังเพลงจนเพลิน
    มาเปิดอีกที อ้าว! เราลืมคอมเม้นท์หรือนี่…
    พลาดได้งัย…

    เป็นคนเปลี่ยนงานบ่อย (โดยไม่ค่อยตั้งใจ)
    มีอยู่ครั้งหนึ่ง ปลายปี 46 จำใจต้องเปลี่ยนงาน
    ก็เปิดเพลงนี้ฟังตลอดค่ะ

    คิดว่าอะไรที่ดีที่สุด ก็เลือกเดินไปทางนั้นนะคะ
    เมื่อประตูบานหนึ่งปิดลง
    ไม่ว่าเราจะปิดมันเอง
    หรือใครปิด ไม่ให้เราเข้า
    จะมีหน้าต่าง หรือประตูอีกบานหนึ่ง
    รอเราอยู่เสมอค่ะ

    และแน่นอน… มันมักดีกว่าเก่าซะด้วยค่ะ…

    มีเพื่อนเป็นพยาบาล เธอก็เปลี่ยนงานไปเลย
    คนละเรื่อง…
    เธอทำได้ดี และมีความสุขมากเลยค่ะ…

    อย่าหายไปไหนนะคะ
    อยู่ด้วยกันที่นี่นะ…

  36.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณเึคนจิ

    เห็นด้วยค่ะ ว่า เวลาเท่านั้น ที่จะบอกได้
    และที่สำคัญ ตัวเราเองด้วยค่ะ

    ขอบคุณที่แวะมา และขอบคุณสำหรับคำอวยพรด้วยนะคะ

    :)

  37.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ คนอ่านทั่วไป

    สำหรับเรื่องงาน ตอนนี้ดิฉันคงขอพักไว้ก่อนสักระยะ ขอบากบั่นเรียนให้จบก่อน มีคนบอกว่า ทำอะไรหลายๆอย่างในเวลาเดียวกันมันไม่ค่อยจะดีเท่าไร…ดิฉันเคยให้เหตุผลกับเจ้านายในเรื่องนี้ เมื่อประมาณ 2-3 เดือนก่อน คำตอบที่ตอบกลับมาคือ ‘บางคนก็ทำได้ดีทั้งสองอย่างนะ ทั้งเรียนทั้งทำงาน’…แต่สุดท้าย ตัวเราเองที่รับภาระกดดันจากทั้งสองฝั่งไม่ได้ เลยต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง

    เหนื่อยค่ะเหนื่อย แต่เหนื่อยนักก็ต้องพักก่อน แล้วค่อยลุยต่อไป..จริงมั้ย และคำว่า’งาน’ นั้นไม่จำเป็นต้องมีแต่เพียงงานในองค์กรเท่านั้น..บนโลกใบนี้ มีงานสารพัดงาน ที่รอเราอยู่ จริงมั้ยคะ

    ขอบคุณที่แวะมาและเปลี่ยนทัศนะและสำหรับคำอวยพร+กำลังใจด้วยค่ะ :))

  38.   เึคนจิ Says:

    เห็นคำว่า “จุดเปลี่ยน” นึกถึงหนังเรื่อง Sliding Door เลย

    ขอให้คุณพบความสุขในช่วงเวลาที่เหลือกับที่เก่าอย่างที่หวัง
    และขอให้จุดเปลี่ยนครั้งนี้ของคุณเป็นการเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น

    เวลาเท่านั้นที่จะบอกได้ว่าผลของ “จุดเปลี่ยน” นี้เป็นอย่างไร

  39.   คนอ่านทั่วไป Says:

    ขอนับถือค่ะ ที่ทำได้นานมาก เราทำมากที่สุด๓ปีครึ่งเอง ดิฉันว่าดีนะ การเปลี่ยนงานใหม่ ทำให้ได้มองเห็นอะไรใหม่ๆ ไม่จำเจ ไม่เคยชิน แต่ในที่สุดแล้วทุกอย่างอยู่ที่ทัศนคตินะคะ ไปใหนก็ไม่หวั่น ขอให้จิตใจกล้าหาญค่ะ

  40.   xanax Says:

    สวัสดีค่ะคุณ visitor

    อีกเดือนนึงคอยเข้ามาฟังก็ได้นะคะ ครบ 16 ปีพอดี…ถ้าหาเพลงมาได้จะเปิดให้ฟังค่ะ…

    แล้วอย่าลืมเข้ามาเสียล่ะ….

    :)

  41.   xanax Says:

    สวัสดีค่ะเจ๊ชิก้า

    เวลาเราคลิกกับงานเราจะรู้สึกสบายและเป็นสุขค่ะ อย่างที่เจ๊รู้สึก จริงๆที่เมย์บอกว่าอยู่ที่นี่มา 16 ปีแต่ก็เปลี่ยนลักษณะงานหลายครั้งหลายคราเหมือนกัน โยกย้ายจากฝ่ายนู้นมาฝ่ายนี้ ปรับตัวก็บ่อย ต่างกับการเปลี่ยนไปอยู่ที่ทำงานอื่นหน่อยนึงคือ เราคุ้นกับคนมากกว่าเท่านั้นเอง แต่งานนั้นต้องเรียนรู้ มันก็ดีอย่างที่เรามีโอกาสได้เรียนรู้เพิ่มขึ้นๆ

    แต่อย่างไรก็ดี…วาระของแต่ละคนก็มี ของเมย์อาจจะมาถึงก่อนคนอื่นอีกหลายคน มี คนที่ยังอยู่ที่เดิม วันหนึ่งเขาก็ต้องไปจากที่นี่อยู่ดี อาจจะไม่ได้ลาออก หรืออาจจะเกษียณ เนอะเจ๊เนอะ ไม่มีใครหรอกที่อยู่ยั้งยืนยง

    เราใช้เวลาในงานมากกว่าเวลาที่จะทำอย่างอื่น..มากกว่ากึ่งหนึ่งคืองานกับงาน ดังนั้นเจ๊ทำงานอย่างมีความสุข เมย์ว่าเป็นเรื่องที่ถือว่าโชคดีมากๆเลยค่ะ
    ขอบคุณมากค่ะเจ๊…ไม่เห็นเจ๊นานมากเลยนะคะ

    คิดถึงค่ะ

  42.   visitor Says:

    เกือบได้ฟัง 16 ปี แห่งความหลังแล้ว ขาดอีกนิดเดียวเอง :)

  43.   shikamaru Says:

    เปลี่ยน งาน ต้องปรับ ใหม่ หมด เลย

    เจ๊ทำงานที่ นี่ ยี่สิบปี แล้วคะ คือรู้สีกสบายๆ

    ก็เลยไม่อยาก ไปเปลี่ยน อะไร

    เจ๊ดูเหมือน กล้า นะ แต่ กลัว ไม่ค่อยกล้าเสี่ยง

    คุณเมย์ ใจดีจัง คนมารับงานต่อ สบายเลยคะ

  44.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ nabhasan

    เห็นด้วยเลยค่ะ ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตล้วนเป็นสิ่งที่ดี เพราะสอนเราทั้งสิ้น ทำให้เราเติบโตขึ้น โดยเฉพาะทางความคิดและมุมมอง
    ขอบคุณคุณ nabhasan มากๆนะคะ

  45.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะศศิ

    จริงๆชีวิตพี่ก็มีจุดเปลี่ยนหลายระลอกเลยนะ
    แต่สำหรับจุดเปลี่ยนเรื่องงาน ครั้งนี้แหละมั้ง ที่พลิกฝ่ามือเลย

    ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ…

    ต้องสู้อยู่แล้วล่ะจ้ะ.. อย่างน้อยตอนนี้ก็สู้กับจิตใจตัวเอง

    :)

  46.   nabhasan2007 Says:

    แวะมาให้กำลังใจคุณเมย์ค่ะ…ดิฉันเคยเปลี่ยนโรงเรียนบ่อย เปลี่ยนเพื่อนบ่อย ตรงจุดนี้ ดิฉันจะไม่ค่อยรู้สึกเศร้าเท่าไร หากเราไม่ค่อยรู้สึกผูกพันอะไรบางอย่างกับสิ่งเหล่านั้นแต่สำหรับบางคน หากอยู่ในภาวะเช่นนี้ อาจทำใจไม่ได้อย่างที่คุณเมย์กล่าวไว้น่ะค่ะ …ดิฉันคิดว่า หากเราคิดได้ว่า สิ่งที่ทำให้เราเปลี่ยนไป เป็นสิ่งที่ช่วยทำให้เราเติบโตขึ้นในเรื่องต่าง ๆ ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งดีทั้งสิ้นค่ะ…เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^__^

  47.   sazzie Says:

    เกือบตกข่าวเลยค่ะ ..

    จุดเปลี่ยน อาจจะหมายถึงการต่อยอดจากจุดเดิม
    หรืออาจจะสละจากจุดเดิมไปเพื่อสิ่งอื่นที่แตกต่างโดยสิ้นเชิงเลยก็ได้ใช่ไหมคะ ?

    พอถึงจุดที่ต้องเปลี่ยน สำคัญที่สุดก็คงการตัดสินใจของตัวเองนะคะพี่

    ไม่ว่าจะอย่างไร ก็เป็นกำลังใจให้ค่ะพี่เมย์ สู้ๆ :)))

  48.   xanax71 Says:

    สวัสดีและขอบคุณมากๆค่ะคุณ atingle

    แน่นอนค่ะ..เกิดเป็นคนต้องทน เอ้ย!! ต้องสู้ต่อไป อยู่แล้ว 5555

    ว่าแต่ว่า รับสมัครผู้ช่วยทำฟันมั้ยคะ
    ;p

  49.   atingle Says:

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

    เป็นกำลังใจให้คุณเมย์เสมอค่ะ ยิ้มกว้างๆต้อนรับสิ่งใหม่ๆมีความสุขมากกว่าเดิมค่ะ สู้ๆเราต้องสู้นะคะ @^_^@

  50.   xanax71 Says:

    สวัสดียามเย็นย่ำคุณมอร์น

    คงยังได้เข้ามาเรื่อยๆค่ะในเอ็มบล็อค หากยังมีสัญญาณอินเทอร์เน็ตให้ใช้ แฮ่!!

    ขอบคุณที่เป็นห่วงจ้า
    :)

  51.   singlemom Says:

    ไม่ว่าอยู่ที่ไหน–ก็อย่าได้ห่างหายจากที่ตรงนี้นะคุณเมย์
    แล้วก็มาส่งข่าวอยู่เรื่อย ๆ ด้วยล่ะ เป็นห่วง

  52.   xanax71 Says:

    คุณบอน..

    จริงนะ กำลังใจสำคัญจริงๆ ไม่เพียงแต่เหล่านางฟ้าสีขาวหรอก แต่ญาติใกล้ชิด คนที่รักต้องคอยเป็นกำลังใจ..
    มีคนไข้ของเมย์ เพิ่งเสียไปเมื่อประมาณกลางเดือน..เจอตั้งแต่ยังพูดคุยได้จน แกค่อยๆแย่ลงเรื่องๆ เพราะเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย 13-14 วันที่ได้เจอหน้าแก..ก็เศร้าเหมือนกันนะ

    ตอนที่คุณยายแกพูดไม่ค่อยได้ เมย์ก็บอกลูกสาว ลูกชายที่คอยเฝ้าไปนั่งข้างเตียง พูดคุยให้แม่ฟัง ถึงแม่ไมพูดด้วย เราก็พูดให้ฟัง จิตรับรู้ได้..เนอะ

    นึกถึงแล้วมันก็เศร้าเหมือนกันนะ

    ป.ล.เมย์ไม่ได้ใส่ชุดขาวแล้ว งั้นก็ไมได้เป็นนางฟ้าดิ 555

  53.   bonkalasin Says:

    แหม ไม่ได้ไปไหนหรอกครับ
    ก็ลองคิดแบบคุณเมย์ คิดอีกมุม มุมเศร้าๆ ก็เป็นแบบที่ยกมาเขียน

    สำหรับผู้ป่วยที่เห็น
    หลายท่าน ทำใจได้ และมีความสุขกับวันเวลาที่เหลืออยู่ เพราะยิ่งเศร้า ดูเหมือนเวลายิ่งเดินช้าลง

    แต่เมื่อใจเป็นสุข ทุกเวลาที่ผ่านไป ชีวิตดูมีคุณค่ามากขึ้นทั้งต่อตัวเองและคนรอบข้าง :)

    คนป่วยที่เหลือเวลาอีกไม่นาน ก็สามารถสร้างความสุข และความทรงจำให้คนรอบข้างได้เช่นกัน

    แต่คนป่วยน้อยคนที่จะิคิดแบบนี้ได้

    …. แต่อย่างน้อย การได้เห็นรอยยิ้มให้กำลังใจของเหล่านางฟ้าในชุดสีขาว ก็ทำให้โลกนี้ สดใสขึ้นบ้างนะครับ

  54.   xanax71 Says:

    ขอบคุณค่ะคุณลีลา

    โรงเห็ดเป็นสิ่งที่อยากทำเหมือนกันค่ะ ไว้จะขอความรู้นะคะ
    ช่วงนี้ (อีก 4-5 เดือน ขอตั้งหน้าตั้งตาทำ project วิจัยให้เสร็จ…ดีมั้ยๆ)

    โครงการหลังจากนั้น มีอยู่ในหัวเพียบเลย
    แต่ต้องทำทีละอย่าง…
    เพราะเดี๋ยวนี้อะไร มาจากหลายทิศหลายทาง ความสามารถในการจำ ไม่มีเลยน่ะค่ะ
    แหะ แหะ

  55.   xanax71 Says:

    ขอบคุณค่ะคุณกิ๊บ

    ทางเลือกในตอนนี้ คือ ‘หยุด’ และขอพักเหนื่อยก่อนน่ะค่ะ มีคนบอกว่า เหนื่อยนักก็ต้องพักก่อน…แล้วค่ะเดินต่อไป

    ดีมั้ยคะ

    :)

  56.   xanax71 Says:

    คุณบอนจะไปไหน…สำหรับบันทึกใน Mblog สำหรับเมย์…เมย์ยังไม่ลา MBlog ไปไหนนะคะ

    ข้อความ..เศร้าจริงด้วยแหละ
    แต่ถ้า มองอีกภาพ ภาพของคนป่วยที่มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน…”ฉันตั้งใจไว้ว่า จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ ทำให้ตัวเองมีความสุขเท่าที่จะสุขได้ และท้ายที่สุด ..

    คงระลึกไว้ในความทรงจำ “

    นั่นคือ จิตสุดท้าย..ใช่มั้ยคะ

    จริงๆ ทุกก้าวย่างของมนุษย์เราก็เหมือนกับการเดินทาง จริงมั้ย..เมื่อวานยังคุยกับอาจารย์เลยว่า สิ่งที่กลัว ไม่ใช่อดีต แต่เป็นเรื่องของอนาคต..เราไม่มีทางรู้อนาคตที่แน่นอน..สำหรับคนป่วยก็เช่นกัน และสำหรับคนที่อยู่ในระยะสุดท้าย..การเดินทางที่ใกล้จะจบ แต่กลัวเพราะไม่รู้ว่าต่อไปต้องไปที่ไหน

    ไม่รู้อันไหน จะมีระดับความเศร้ามากกว่ากัน…ว่ามั้ย

  57.   leelawadee2u Says:

    บางทีจุดเปลี่ยนก็มาโดยไม่รู้ตัว…
    เป็นประโยคที่อดีตสามีของเราบอกเรา พร้อมบอกตัวเขาเองค่ะ

    เราเข้าใจนะคะ

    แต่ยอมรับว่า อ่านบันทึกแล้วรู้สึกโหวง ๆ ไปด้วยค่ะคุณเมย์
    ขอให้จุดเปลี่ยนที่คุณเมย์เลือก จะนำพาสิ่งที่ดี ๆ มาหาคุณเมย์ตลอดไปนะคะ

    ถ้าอยากจะทำโรงเห็ด คุยกับเราได้นะคะ อิอิ

  58.   gibsii Says:

    เลือกในสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง ไม่ผิดหรอกค่ะ ถ้าเราจะแสวงหาความสุขให้ตัวเองบ้าง

    เป็นกำลังใจให้ในการตัดสินใจครั้งนี้ค่ะ

  59.   bonkalasin Says:

    ข้อความธรรมดาๆถ้ามองอีกมุมหนึ่ง มันก็เศร้าได้เหมือนกันนะครับ

    ถ้าคิดว่า นายบอนรู้จักคุณเมย์มาตั้งเกือบ4 ปีแล้ว
    ถ้าคิดใหม่

    ……….นี่นายบอนเหลือเวลาน้อยลงไปทุกที ที่จะได้อ่านบันทึกคุณเมย์ ….!!!!

    เหลืออีกกี่วันนะ ที่จะได้นั่งอ่านบันทึกเพลินๆอย่างนี้….

    ” นายบอนตั้งใจไว้ว่า จะใช้ชีวิตในการนั่งอ่านบันทึกคุณเมย์ใน mblog กับเวลาที่เหลืออยู่ที่นี่ ให้มีความสุขเท่าที่จะสุขได้ และท้ายที่สุด

    คงระลึกไว้ในความทรงจำ “

    …. เศร้าจัง

  60.   xanax71 Says:

    พี่ก็อธิษฐาน แล้วก็อ่านพระคัมภีร์(Holy Bible) ทุกคืนจ้ะมัท

    :)

  61.   tomorrow02 Says:

    ก่อนนอนมัทจะสวดมนต์ไหว้พระขอพรทุกคืนค่ะ เป็นที่พึ่งทางใจ ที่ช่วยเราได้อีกทางหนึ่งค่ะ ;-))

  62.   xanax Says:

    ใช่แล้วค่ะคุณคำนับ
    อย่างไรก็ต้องยอมรับมัน..ด้วยใจยินดี

    ขอบคุณมากค่ะ

  63.   comenubb Says:

    จะอย่างไรก็ตาม…

    ถ้าเราเป็นผู้กำหนดจุดเปลี่ยนเอง นั่นย่อมเป็นสิ่งที่ดีสำหรับตัวเราเองเสมอ…ไม่ว่าเหตุการณ์ที่ตามมาจะเป็นเช่นไร :)

  64.   xanax71 Says:

    น้องมัท..เร็วๆตามหาให้เจอ
    อย่าให้หายนานนะ “ใจ” น่ะ

    อิอิ

  65.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่เลดี้

    ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่พี่เลดี้และเพื่อนๆในบล็อคมีให้เสมอนะคะ…

    สำหรับบันทึกวันนี้เมย์คงเก็บไว้อ่านค่ะ พอเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ความรู้สึกเมื่อเราย้อนมองกลับมาดูวันนี้ มันคงเป็นประสบการณ์อีกหนึ่งบทค่ะ

    จริงๆเมย์ได้อะไรจากตรงนี้เยอะมาก ที่นี่สอนให้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างค่ะ สิ่ที่ดี สิ่งที่ไม่ดี เราเอามาปรับใช้ได้เนอะพี่เนอะ…ทุกก้าวย่างที่ผ่านไป สอนเราได้เสมอ…เจ้านายก็บอกเมย์เหมือนกันค่ะ

    ขอบคุณพี่เลดี้มากๆนะคะ

    ว่าแต่พี่เลดี้มีงานให้เมย์ทำมั้ยคะ ;p

  66.   tomorrow02 Says:

    …เพลงเศร้า อ่านเรื่องแล้วใจหายค่ะ

  67.   lady Says:

    อ่านบทความคุณเมย์ วันนี้ รู้สึกสะท้านใจไงบอกไม่ถูกเลย

    ไม่ว่าจะทำอะไร อยู่ที่ไหน ขอให้คุณเมย์ มีความสุขในสิ่งที่ทำ คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก

    เพื่อน ๆ ในบล็อก จะคอยเป็นกำลังใจเล็ก ๆ ให้เสมอนะคะ

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.