header image
 

.. พลิก (คลิก) บันทึก ..

 

 

-1-

.

 

 

            ตอนที่เกิดอุบัติเหตุรถชนแล้วทำให้คุณย่าของฉันจากไปอย่างไม่มีวันกลับ สมบัติชั้นหนึ่งที่พวกเราพบหลังจากท่านหมดลมหายใจแล้วก็คือสมุดบันทึกประจำวันของท่าน 

 

           คุณย่าเป็นครู ท่านเป็นคนที่สมถะมากคนหนึ่ง เงินทุกบาททุกสตางค์ท่านจดไว้ในสมุดที่ท่านทำบัญชีไว้ หลายคนคงจำสมุดบัญชีเมื่อครั้งอดีตได้ สมุดที่มีสันปกเป็นผ้าสีน้ำตาล หน้าปกอาจเป็นสีน้ำเงิน เขียวหรือแดง ลักษณะเล่มคือเล่มใหญ่ๆ เอาวางบนโต๊ะแล้วจะตีเส้นหรือจะเขียนก็เขียนได้ตามสบาย ไม่เมื่อยแขน ต่างกับสมุดเล่มเล็กๆ เพราะไม่มีพื้นที่ให้วางแขน ถ้าจะวางก็วางบนโต๊ะซึ่งก็ต่างระดับกับสมุดเล่มดังกล่าว 

 

           กลับมาหาสมุดของคุณย่ากัน สมุดบัญชีกับสมุดบันทึกมักเป็นเล่มเดียวกัน ท่านไม่ได้ไปเสาะแสวงหาสมุดที่มีเล่มหรือปกที่สวยงามเหมือนอย่างที่เราทำกันหรอกค่ะ อืมฉันไม่ควรใช้คำว่า เราเพราะสิ่งที่เล่า อาจะมีฉันคนเดียวที่ทำก็ได้ แฮ่

 

 

 

-2-

 

           วันที่ฉันไปซื้อของ เวลาเดินผ่านสมุดบันทึกที่มีดีไซน์สวยๆ ฉันมักจะรี่เข้าไปหาประจำ แต่พอเห็นราคาแล้วก็ต้องจอด หลายเล่มมูลค่าสูงเสียจนไม่กล้าเขียนอะไรลงไปข้างใน หลายปีมาแล้วตั้งแต่บันทึกลงในสมุดบันทึกออนไลน์ได้ ฉันก็ไม่ได้เอาเวลาไปนั่งเขียนบันทึกแบบที่คุณย่าทำเสียแล้ว เวลาย้ายที่อยู่ที (จริงๆก็ไม่ได้ย้ายบ่อยนะ) สมุดบันทึกก็กระจัดกระจายหายไปบ้างก็มี 

 

           หลายปีมาแล้วก่อนที่จะมาเขียนบันทึกใน MBlog ฉันเคยเขียนไดอารีออนไลน์อยู่ที่เว็บยอดนิยมแห่งหนึ่ง ใช้เวลาสองสามปี ณ ที่นั่น วันหนึ่งที่ไดอารีของสมาชิกท่านหนึ่งมีน้องชายท่านนั้นมาเขียนแทน แจ้งข่าวการเสียชีวิตของพี่ชาย ที่เกิดอุบัติเหตุอยู่ที่ต่างจังหวัดจากการไปท่องเที่ยว ปีนหน้าผาแล้วตกลงมา ฉันจำไมได้แล้วว่าเขาไขกุญแจบันทึกเข้ามาได้อย่างไร มีการเล่าในนั้นเหมือนกัน ฉันก็จำไม่ได้แล้วล่ะค่ะ

 

          สมาชิกในเว็บนั้นมีมากมาย ถึงแม้ฉันไม่ได้สนิทสนมหรือรู้จักกับสมาชิกท่านนี้ ฉันก็ตกใจมากพอสมควร บางคนก็แสดงความแปลกใจ เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง ว่าคนที่แจ้งเรื่องนั้นโกหกหรือไม่ ฉันเองก็ได้แต่ตกใจและแสดงความเสียใจร่วมกับไว้อาลัยในฐานะสมาชิกด้วยกัน 

 

           สำหรับการเขียนบันทึกออนไลน์ในพื้นที่ดังกล่าว ฉันก็ไม่ได้ทำต่อแล้ว ตั้งแต่มาเขียนที่นี่คงไม่มีแรงถ้าจะให้เขียนหลายๆที่ค่ะ แม้กระทั่งเขียนในสมุดส่วนตัว ยังไม่รู้ว่าจะเอาแรงมาจากที่ไหนเลย ทว่าฉันก็ยังไม่เลิกเสียทีเดียวสำหรับบันทึกในสมุด ถึงแม้จะร้างรามาหลายปี แต่ก็ยังคิดที่จะเริ่มเขียนใหม่ให้ตัวเองอ่าน ในเวลาผ่านไป โดยเฉพาะจุดเปลี่ยนของชีวิตในการที่จะเริ่มทำอะไรใหม่ๆ อุปสรรค การล้มลุกคลุกคลาน หรือความราบรื่น สิ่งเหล่านี้ ฉันว่าควรค่าเก็บไว้ เมื่อพลิกกลับมาอ่านอีกครั้ง เราคงเรียนรู้อะไรจากหน้าบันทึกอีกมากมาย 

 

 

-3-

 

           จากบันทึกของคุณย่าในวันนั้น และบันทึกของเพื่อนสมาชิกในที่จากไปในเว็บ ฉันก็อดย้อนมองตัวเองไม่ได้ ถ้าเราจากไปล่ะคนใกล้ชิดเราสักกี่คนที่จะรู้ว่าเราเคยเขียนบันทึกใน MBlog กี่ร้อยเรื่องที่เราร้อยเรียงอักษรจากใจเราลงไป แล้วอีกสักกี่เพลา ที่จะถึงวาระของเรา แล้วเมื่อคนเหล่านั้น พลิก (คลิก)อ่านบันทึกของเราในแต่ละหน้าหน้าแล้วหน้าเล่า 

 

          เขาจะรู้สึกอย่างไร อารมณ์เดียวกับตอนที่ฉันและลูกหลาน อ่านบันทึกของคุณย่าหรือไม่  ฉันก็ยังนึกภาพไม่ออก 

 

 

           แล้วท่านที่เขียนบันทึกเป็นประจำล่ะค่ะ ท่านเคยคิดแบบนี้บ้างหรือไม่

 

 

 

 

 

 

~ by xanax71 on June 29, 2009 . Tagged: , , , ,



29 Responses to “.. พลิก (คลิก) บันทึก ..”

  1.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณเต่านา

    ก็มันเศร้าน่ะสิ…เราอ่านอีกทีก็เศร้า แต่วันที่บันทึก คิดแบบที่เขียนจริงๆค่ะ

    ชีวิตคนก็แบบนี้เนอะ คิดสนุกบ้าง เศร้าบ้าง เพิ่มรสชาติไม่ให้ออกมาธรรมดาเกินไป ..แต่มันก็เป็นธรรมดาของชีวิตไม่ใช่หรือ

    แล้ววันนึงถ้าเราหายไป จากที่นี่ ไม่รู้ว่า ใครจะคิดเหมือนที่เราเขียนในบล็อกบ้างไหมหนอ

    :)

  2.   redtaona Says:

    ทำไมอ่านแล้วเรารู้สึกเศร้าๆ อ่ะ T-T

    การเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆเป็นสิ่งที่
    เราจะไม่รู้สึก…ในตอนที่เขียน
    แต่จะรู้สึก…ในวันที่กลับมาอ่านอีกครั้ง ว่ามั๊ย

  3.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่ฮอลล์

    พลังเยอะจัง ยังเขียนในไดอารีอยู่เหรอคะ ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะพี่
    เรื่องหนังสืองานศพ…เมย์ขอยืมไปใช้บ้างนะคะ แต่เดี๋ยวต้องบอก ญาติสนิทมิตรสหายไว้ก่อน

    ยังไม่บอกตอนนี้ เดี๋ยวเขียนลายแทงไว้ให้หาง่ายๆ ดีกว่า

    ฮ่าๆๆๆ

    ขอบคุณสำหรับไอเดียเด็ดค่ะพี่

    :))

  4.   pijika Says:

    พี่เขียนบันทึกมาตลอดค่ะ ตั้งแต่เด็ก
    เขียนบล็อกก็หนุกๆ

    เคยบอกน้องสาวเหมือนกันว่า
    หากพี่ตาย ก็เข้ามาเลือกเรื่องในนี้ไปทำหนังสืองานศพได้นะ
    จะได้ไม่เสียเวลาเขียนใหม่
    (บ้านเราช่างเขียนกันทุกคนค่ะ)

  5.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่กุ้ง

    แทบไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าพี่กุ้งเพิ่งเขียนได้ไม่นาน แต่ละคำที่ร้อยเรียงออกมาในบันทึกนั้นสละสลวย ไปไพเราะมากเลยค่ะ

    เป็นกำลังใจให้พี่กุ้งและครอบครัวในการดูแลคุณแม่นะคะ…เข้าใจถึงการดูแลคนที่เป็นอัลไซเมอร์ค่ะ ต้องดูอย่างใกล้ชิดมากๆทีเดียว

  6.   pkkk2714 Says:

    ชอบเรื่องนี้ค่ะ น้องเมย์ พี่กุ้งเพิ่งเริ่มเขียนหนังสือได้ไม่นาน แรงบันดาลมาอย่างไรไม่ทราบ แต่มาหลายทางมาก และเมื่อตัดสินใจเขียน พี่น้องในบ้านงงมาก กับตัวหนังสือของพี่กุ้ง

    พี่น้องบอกให้ช่วยเขียนไดอารี่ของแม่บ้าง เพราะแม่พี่กุ้งเป็นอัลไซเมอร์

    แม่ยังอยู่กับพี่น้องของพี่กุ้ง แต่แม่ไม่รู้จักลูกของแม่สักคนเดียวมาหลายปีแล้ว

    แม่เลือกทิ้งความทรงจำความรักที่มีให้ลูก

    พี่กุ้งรับปากพี่สาวและหลานทุกคนจะเขียนให้แม่ นานไปทุกคนถามเมื่อไหร่จะได้อ่าน

    พี่กุ้งตอบว่า เขียนไม่ได้ จะเขียนตอนไหนก็จะร้องไห้ทุกที

    แต่ตอนนี้พี่กุ้งกำลังเขียนให้แม่ค่ะ

    ช่วยอ่านให้พี่กุ้งด้วยนะ

  7.   xanax71 Says:

    สวัสจ้ะอ้อมใจ

    พี่อยากฝึกเรื่องทำบัญชี ทำทีไรไม่เคยรอดสักที ให้ตายดิ้นสิ ฮ่าๆๆ
    มาสอนทำหน่อยเร๊ว!!

  8.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ Chan

    ในบันทึกไมได้หมายถึงคนทั่วไป ที่ผ่านเข้ามาอ่านในนี้ แต่หมายถึงคนใกล้ชิดค่ะ…คนใกล้ชิดน่ะ

    จริงๆไม่แปลกค่ะ นี่แหละ diversity ของสังคมมนุษย์ คนหนึ่งก็ไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนอีกคนเนอะ

  9.   simply Says:

    ส่วนมากจะเป็นจดไว้ในใจค่ะพี่ .. แต่แป๊บๆก็ลืมละ ไม่ดีเลย .. แต่รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้การคว้าสมุดกับปากกามาจดบันทึกมันช่างยากจัง สู้ความเหนื่อยจากการทำงานและความขี้เกียจไม่ไหว :)

    แต่ที่จดประจำคือรายจ่ายแต่ละวัน บวกๆไว้ในสมุดปฏิทินเล่มเล็กๆค่ะ

  10.   chanpanakrit2 Says:

    ไม่ค่อยสนใจหรอกครับ

    ว่าถ้าเราเกิดมีอะไรไปขึ้นมา

    หน้าเว็บที่ผ่านมาจะมีความหมาย

    อะไรต่อใครรึเปล่า

    แต่ขอมีความสุขอยู่กับปัจจุบันเอาไว้ก่อน

    คงเหมือนกับวิ่ง ที่ไม่สนใจว่า

    เคยมีใครเคยวิ่งย้ำก้าวเดียวกับที่เรากำลังวิ่งรึเปล่า

  11.   xanax71 Says:

    สวัสดีแฮ็ป-สามจุด

    ดีใจจังที่แวะมา..อย่าหายไปนานนะ พี่ใจไม่ดี
    เห็นหายไปเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ไล่เรียงชื่อไม่หวาดไม่ไหว เพราะสมาชิกที่หายไปนั้นเยอะมากจริงๆ…ไม่รู้ยังสบายดีกันรึเปล่า ถ้ารู้ข่าวว่าสบายดี ก็ดีใจหลายแล้วล่ะ

    เรื่องจับปากกา..ระวังนิ้วมือจะเป็นตาปลานะ จำได้รึเปล่า ตอนเด็กๆ ที่เราเขียนอะไรเยอะๆ แล้วมือเจ็บน่ะ แฮ็ปเคยเป็นรึเปล่า

    :)

  12.   (...) Says:

    จะว่าไป พักนี้ผมจับปากกามากกว่าคีย์บอร์ดไปแล้วเหมือนกัน :)

  13.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณลีลา

    ดีใจที่คุณลีลาคนเดิมกลับมาแล้วค่ะ เมย์คุ้นกับอารมณ์ของคุณลีลาแบบนี้น่ะค่ะ แหะ แหะ

    เราคิดถึงพวกเขาเหล่านั้นค่ะ บรรดาเพื่อนๆที่คุณลีลาพูดถึง และอีกหลายต่อหลายคน เห็นบางคนยังโผล่มาตามคอมเมนต์บ้างถึงแม้จะไม่ได้เขียนบันทึกแล้ว ก็ยังดีนะคะ รู้ว่าสบายดีก็ดีใจแล้วน้อ

    สมัย MBlog เปิดใหม่ๆ เมื่อปี 2547 (MBlog เปิด มิ.ย.47 ส่วนเมย์เริ่มเขียน ก.ย.47) น่ะค่ะ มีเพื่อนคนนึงไม่สบาย มีโรคประจำตัวด้วย เมย์เองก็นึกเป็นห่วงมาก เธอหายไปเลยค่ะ จนกระทั่งบัดนี้

    เก่าไปใหม่มาเหมือนที่พี่ตูนเคยเขียนไว้ที่บ้าน…แต่ถ้าได้ข่าวว่าสบายดีกันก็สบายใจแล้วค่ะ

    ป.ล.เมย์ก็สังเกตเหมือนกันค่ะคุณลีลา ท่าทางจะมักจะมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายๆกัน…แปลกดีเนอะ :))

  14.   leelawadee2u Says:

    คุณเมย์เชื่อมั้ยคะว่า สองสามวันมานี้
    เราคิดถึงสมาชิก Mblog เก่า ๆ หลายคน

    คิดถึงบันทึกของพวกเค้า…

    คิดถึงความสนุกสนานเมื่อวันวาน
    คิดถึงความจริงใจ และน้ำใจที่มีหยิบยื่นให้กันเสมอ
    คิดถึงฮาจัง คิดถึงป้ากุ้ง คิดถึงน้องเกด คิดถึงลุงไม้ คิดถึงใครต่อใครอีกหลายคน

    กำลังจะเขียนเรื่องนี้อยู่ค่ะ พยายามรวบรวมสิ่งเก่า ๆ ที่จำได้อยู่

    เอ…เรากะคุณเมย์ก็คนละราศีนะเนี่ย ทำไมชอบคิดไรตรงกันหลายครั้งเลยล่ะค่ะ

    ปล. คุณเมย์อย่าเพิ่งเลิกเขียนไปก่อนเรานะคะ “คุณครู” อย่าทอดทิ้งลูกศิษย์ อย่างเราล่ะ อิอิ

  15.   xanax Says:

    สวัสดีจ้ะเจี๊ยบจัง

    บันทึกไดอารีเป็น Mind Map เลยเหรอ ฮ่าๆๆ อินเทรนด์จริงๆ มีความสุขในการใช้สีด้วยใช่มั้ย

    เคยลองใช้ โปรแกรม Mind Map ที่มีอยู่ในเครื่อง แต่ไม่สำเร็จ ไม่ได้ดังใจ หลังจากนั้นก็หายเห่อ แล้วก็ปิดประตู คืนสู่สามัญ ความเรียงง่ายๆนี่แหละที่ถนัด อิอิ

    มีเพื่อนบางคนที่หายไปจากบล็อก ทำให้เราเป็นห่วงเหมือนกันนะเจี๊ยบ อยู่ๆก็หายไปเลย หวังว่าหายไปเพราะเรื่องดี มากกว่าที่จะหายไปด้วยเรื่องร้าย…ก็ภาวนานะ

    สุขสันต์ ยามเย็นจ้า..ฝนตกอีกแล้ว (เพิ่งหยุด) รักษาสุขภาพด้วยนะน้องสาวที่น่ารัก

    :)

  16.   initmate Says:

    สวัสดีค่ะพี่

    การเขียนบันทึกในไดอารี่ ต่างจากเขียนที่นี่มากมาย
    เพราะเนื้อเรื่องที่เขียนคนละแบบ

    ทุกวันนี้ก็ยังเขียนไดอารี่อยู่ค่ะ เพียงแต่ปรับเปลี่ยนจากการเขียน
    แบบบรรยายมาเขียนแบบ mind map

    ตอนนี้เปิดปุ๊บ การระลึก ภาพ และ คิดถึงเรื่องอดีตก็รวดเร็วขึ้น
    แต่ถ้าเราจากไป .. คนอื่นมาอ่านอาจจะเข้าใจยากกว่าปกตินิดนึง
    เพราะความรู้สึกมันไปอยู่ที่เส้น การลากเส้น มากกว่าการเขียน
    เป็นคำพูด

    เมื่อสัปดาห์ก่อน … ก็เพิ่งได้รับข่าวการเสียชีวิตของ Blogger
    คนนึงเช่นกัน รู้สึกใจหายมาก ๆ เลยคิดถึงความรู้สึกพี่เลยค่ะ
    ที่ได้รับข่าวแบบนั้นจาก Blog มันเป็นความรู้สึกใจหายแบบ
    บอกไม่ถูกเลยนะคะ

    ขอเพียงเราได้เขียนบันทึกไว้เพื่อตัวเราได้กลับมาย้อนดู
    ในบางเวลาในช่วงที่เรายังมีชีวิต ก็สุดคุ้มแล้วค่ะ
    ถ้าเราจากไปจริง ๆ ในวันหนึ่ง …
    ใครจะอ่านหรือไม่ ใครจะรู้สึกอย่างไร …
    ก็คงยากเกินจะคาดเดาเนอะพี่เมย์เนอะ

    เขียนยาวไปแระ … อิอิ ( ขี้โม้จริง ๆ น้องสาวพี่เมย์เนี่ย )

    มีความสุขนะคะ พี่เมย์ ^ – ^

  17.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณคัมภีร์ราม

    ลายมือในภาพที่ 3 ใช่มั้ยคะ ไก่เขี่ยจริงๆเลย ฮ่าๆๆๆ
    ไม่น่าเชื่อนะคะว่าเคยคัดลายมือแล้วได้รางวัลตอนเด็กๆ..ครูบาอาจารย์มาเห็นคงลมแทบจบนะคะ ลูกศิษย์คนนี้เธอเปี๋ยนไป๋

  18.   cumpreram Says:

    …สวัสดีครับ…
    ลายมือเหมือนลายมือของคุณหมอเลยนิ๊…คริ..คริ..สมัยก่อนเคยเขียน..แต่ปัจจุบันเขียนอย่างอื่น……ตอนนี้ไม่ได้เขียนมาหลายวันแล้ว…คิดไม่ออก…ฮาาาา…

  19.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่ Athenaz

    อ่า…บันทึกที่ถ่ายภาพมาไม่ใช่ของคุณย่าค่ะ ของเมย์เอง แหะ แหะ ลายมือแตกต่างกันมากเลยเนอะพี่เนอะ ถ้ารีบๆ เขียนหวัดก็ไข่เขี่ยดีๆนั่นเองค่ะ มีหลายคนไม่เชื่อเลยว่าจะเป็นคนๆเดียวกันเขียน

    เรื่องบันทึกเห็นด้วยค่ะ ควรค่าแก่การเก็บไว้ ของคุณย่าก็มีคุณพ่อค่ะ ที่เก็บรักษาสมบัติชิ้นนี้เอาไว้

    ขอบคุณเช่นกันค่ะพี่ Athenaz

    :))

  20.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะ Daonie

    ดาวนี่ไม่ชอบเขียนเรียงความใช่ไหมล่ะ

    Have a good monday เช่นกันจ้ะ

    :)

  21.   athenaz Says:

    บันทึกเอง..ช่วยเตือนเราถึงเรื่องดีๆ ที่ในวันข้างหน้า ที่เราอาจลืมไป..ด้วยเหตุปัจจัยต่างๆด้วยนะคะ..

    บันทึกคุณย่าควรค่าแก่การเก็บรักษานะคะ.. ให้เป็นบันทึกคุณทวดเลย..! คุณย่าจดป็นระเบียบสวยงามจังค่ะ

    ขอบคุณค่ะเมย์

    P athenaz :)

  22.   daonie Says:

    uhm, น่าคิดเหมือนกันค่ะพี่เมย์

    ไม่เคยบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเลยค่ะ …

    hv a good Monday khaaaaaa

  23.   xanax71 Says:

    เฮ้อ คอมเมนต์หายอีกแล้ว เบื่อผีในเอ็มบล็อคจริงๆ (น่าโมโห ไมได้ save ก่อนส่งด้วย คอมเมนต์ตั้งยาวยืด !!)
    จะบอกว่าศศิทำต่อไปเหอะ เขียนแล้วกลับมาอ่าน เราจะได้รับรู้ถึงอารมณ์ความรู้สึกในเวลานั้นด้วย…ละเอียดอ่อนดีเนอะ :)

    ของพี่เอง พี่เลือกที่จะเขียนมากกว่าพูด บางอย่างแรงมาก ไม่อยากพูด เขียนเก็บเอาไว้ดีกว่า (ไม่ใช่ในนี้นะ เพราะไม่อยากมีเรื่องกับใครด้วย)

    ของย่าก็เช่นกัน ก่อนที่่ย่าเสียไม่รู้เลยว่าท่านปวดขามาก เพราะไม่ปริปากนะ พอท่านเสีย เจอบันทึก อ่านแล้วร้องไห้กันเลยอ่ะ

  24.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะศศิ

    เขียนมาได้สี่ปีแล้วเหรอนี่..สำหรับจดหมายในตู้ ดีนะพี่ว่า ทำต่อไปเถอะ
    หลายอย่างอาจจเขี%E

  25.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่เลดี้

    นี่คือความแตกต่างเรื่องหนึ่งของมนุษย์เราค่ะ คงไม่เหมือนกันไปทั้งหมดเนอะพี่เนอะ
    แต่เรื่องแปลกคือ คุณย่าไม่ได้สอนให้เมย์บันทึก แต่ทำไมเราชอบบันทึกไม่รู้นะ อาจมียีนที่ถ่ายทอดจาก generation บนๆก็ได้

    ฮ่าๆๆ

  26.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะหนูบี

    มีความสุขดีนะจ๊ะ…พี่เป็นกำลังใจให้ห่างๆนะบี

    :)

  27.   sazzie Says:

    หนูยังมีมะปรางที่รู้ว่าหนูเขียนในนี้น่ะค่ะ
    แต่ลูกก็ไม่รู้พาสเวิร์ดอยู่ดี เพียงแต่หนูมี copy อยู่ในเครื่องด้วยน่ะค่ะ
    ถ้าลูกจะอ่าน คงหาอ่านได้ในเครื่องหนู

    ยอมรับว่าตัวหนูห่างจากการจับปากกาเขียนมานานมากเลยค่ะ
    ที่เขียนเอาไว้ ก็เห็นจะมีแต่ตัวเองที่อ่านออก 555
    แต่หนูเขียนจดหมายถึงลูกทุกปีนะคะพี่ ปีละ 1 ฉบับเก็บไว้ในตู้
    รอเวลาหนูตาย มันรื้อตู้แล้วเจอเองจะได้เซอร์ไพรส์
    ตอนนี้ก็ 4 ฉบับแล้วค่ะ :)

  28.   lady007 Says:

    คุณเมย์ พี่เลดี้ เรื่องนี้ไม่เคยมีในสมองพี่เลดี้เลยค่ะ 555

  29.   siwaya2517 Says:

    มายิ้มอย่างเดียวพี่ :)))

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.