header image
 

.. แด่ ทุกก้าวที่เราเดิน ..

 

 

.

 

 

           วันนี้ฉันมาที่มหาวิทยาลัยเพื่อรับการบ้านคืนจากอาจารย์

 

            “เป็นงานที่ดีมาก แสดงความสามารถและความตั้งใจในการวิเคราะห์

           ดีใจที่ได้รู้จักและทำงานร่วมกัน

           คุณเป็นคนที่มีวินัยในตัวเองมากๆ”

         

           ตัวอักษรสองสามประโยค ดังที่ฉันเกริ่นไว้ในบันทึกเมื่อวานทำให้ฉันหน้าบานเป็นจานเชิง (ซึ่งปกติก็บานอยู่แล้ว) จนคนอื่นอาจหมั่นไส้เอาได้ ถึงจะไม่แสดงอาการมากนักอย่างที่เคยเป็น (นี่ขนาดไม่แสดงอาการนะนี่) เมื่อมั่นใจว่าเรียนจบตามเป้าหมายที่ตั้งใจไว้แน่ๆ ฉันจึงเริ่มก้าวไปตามทางเดินบนแผนที่แผ่นใหม่…

 

           ระหว่างนั่งรออยู่ที่คณะฯ ฉันใช้เวลาหาข้อมูลที่ลืมนำติดมาด้วย เบอร์โทรศัพท์โรงเรียนสอนทำขนมฝรั่ง ที่ฉันเคยติดต่อไว้ ซึ่งในกรุงเทพฯมีอยู่สองสาขาที่ฉันไม่ลำบากในการเดินทาง และไม่ลำบากในการจ่ายค่าเล่าเรียนมากนัก วันนี้มานั่งดูคอร์สที่เปิดสอนอีกครั้ง สาขาที่เคยติดต่อไว้ เรียน 5 วันและเน้นไปในขนมชนิดเดียว เมื่อมีเวลาเลยขอดูของอีกสาขา…ระยะเวลาเท่ากัน แต่ขนมหลากหลายกว่า …ชักลังเล เอาไงดี

 

           ด้วยนิสัยที่เป็นคนใจร้อน ฉันไม่ค่อยจะรอรีอะไรนัก หากจังหวะและโอกาสเดินมาหาเรา ก็ก็ควรจะคว้าไว้มิใช่หรือ…เมื่อคิดได้ดังนี้ ฉันกดโทรศัพท์ไปสอบถามรายละเอียดจากอีกสาขาหนึ่ง รบกวนเวลาเจ้าหน้าที่ที่อยู่ปลายสายหลายนาทีอยู่หมือนกัน แต่สิ่งที่ได้คือข้อมูลที่ต้องการจนครบ และทำให้ฉันตัดสินใจได้ว่าฉันควรจะเลือกคอร์สไหน ในขณะที่เปิดสอนเวลาเดียวกันแบบนี้…สิ่งนี้เราตัดสินใจได้เอง เพราะเราต้องรู้ตัวเราดี ว่าเราเหมาะกับอะไร

 

           ฉันวางแผนไว้แล้วว่าจะทำอะไรในช่วงเวลาไหน แต่การวางแผนแบบนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย คนใกล้ตัวเคยบอกฉันว่า ให้ยืดหยุ่นบ้าง เพราะหากวางเป๊ะๆไว้ เราจะรู้สึกกดดันกับมันมากกว่า อืม!! เป็นการดีที่ฉันน่าจะรับไว้พิจารณา

          

           

 

           เวลาไปที่คณะฯ ฉันชอบเข้าไปนั่งพูดคุยกับพี่ที่เป็นเจ้าหน้าที่ที่ประสานงานโครงการ ซึ่งพี่แกก้เหนื่อยกับพวกเรามามากตลอดระยะเวลาที่เราวิ่งเล่น เอ้ย!! เรียนอยู่ในหลักสูตร ฉันไปรับเอกสารที่อาจารย์ฝากไว้ที่พี่คนนี้คืนมา นั่งคุยสักพัก แกพูดถึงเรื่องความสำคัญของการจัดการ พี่เล่าว่า เก่งไม่เก่งไม่เป็นไร ขอให้จัดการกับตัวเองเป็น มีหลายคนที่เรียนเก่ง แต่พอถึงเวลาสำคัญ กลับไม่มีเวลาที่จะมาจัดการตรงนี้ ฉันนั่งฟังก็เออออห่อหมกไปกับแกด้วย

 

           มันเป็นเรื่องจริง….หลายคนที่เก่งในการบริหารจัดการในที่ทำงานมาก แต่กลับมีปัญหาเรื่องการจัดการกับชีวิต ฉันเองก็เคยมีบางก้าวที่สะดุด เพราะจัดการชีวิตตัวเองให้ลงตัวไม่เป็น

 

           ชีวิตที่ผ่านมาให้อะไรกับเรามากมาย ถึงแม้ว่าเรามักบอกตัวเองเรื่องความสมหวัง ความผิดหวัง ที่มันมักจะระคนปนเปกับเข้ามาทักทายกับชีวิตของเรา

 

           ความสมหวัง มีไว้ให้ภาคภูมิใจ เพื่อให้เราก้าวเดินต่อไปในหนทางข้างหน้า

           ความผิดหวัง มีไว้เตือนสติ เพื่อก้าวย่างที่อาจเสี่ยงกับการสะดุดในวันข้างหน้า…เพื่อความพยายามที่ต้องมีให้มากขึ้น มันจะเป็นวัคซีนที่คุ้มครองเราต่อไปในอนาคตด้วย

           อนาคต ไม่มีใครรู้ว่าจะเป็นหนทางที่สั้นหรือยาวแค่ไหน ขอเพียงเราสร้างกำลังใจให้ตัวเอง จากบทเรียนที่ได้ในชีวิตที่ผ่านมาเท่านั้น

 

           แล้วเราก็จะมีแรงก้าวเดิน ด้วยตัวเราเอง

 

 

 

 

 

 

 

             ขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต

 

~ by xanax71 on July 3, 2009 . Tagged: , , ,



40 Responses to “.. แด่ ทุกก้าวที่เราเดิน ..”

  1.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณตีศิลา

    เมย์ไม่เคยแตะอุปกรณ์พวกนั้นเลยค่ะ เลยต้องปูพื้นฐานก่อน แต่เชื่อว่าคงไม่มีอะไรเกินความพยายามค่ะ

    ไม่รู้จะเป็นไงเหมือนกัน เริ่มเรียนกลางเดือนน่ะค่ะ ลองดูๆ

    ขอบคุณมากค่ะ

    :)

  2.   teesila Says:

    สวัสดีค่ะคุณ xanax71
    ขอบคุณค่ะ

    “อนาคต ไม่มีใครรู้ว่าจะเป็นหนทางที่สั้นหรือยาวแค่ไหน ขอเพียงเราสร้างกำลังใจให้ตัวเอง จากบทเรียนที่ได้ในชีวิตที่ผ่านมาเท่านั้น
    …แล้วเราก็จะมีแรงก้าวเดิน ด้วยตัวเราเอง”

    และอยากชิมขนมเหมือนกันค่ะ ^__^

  3.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะน้อง specter

    ตอนนี้ยังมีแรงอยู่ ต้องรีบๆทำตอนที่ยังมีแรง (ย้ำกับตัวเองเสมอใ.เวลาและวารีไม่เคยรอใคร..เนอะ)

    ขอบคุณที่แวะมาจ้ะ..กำลังใจ แบ่งปันกันได้เสมอ ส่งไปให้เป็นกระบุงเลย

    :))

  4.   specter Says:

    ดีจ้า..
    ขอบอกว่าเป็นอีกคนที่ขอชื่นชมพี่จริงๆจากใจ
    ถ้ายังมีแรง..ทำไป..สานฝัน..เป็นจริง
    สร้างกำลังใจให้ตัวเองแล้วถ้าเหลือพออย่าลืมแบ่งน้องบ้างนะจ๊ะ
    ปล.ติดภาระกิจหลายวัน อดอ่าน blog ของพี่สาวเลยแย่จัง!!

  5.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณเคนจิ….
    บานเหมือนกระด้งเลยค่ะ กำลังจะรอไปออกงานวัด

    ฮ่าๆๆ

  6.   kenjionline Says:

    แวะมาขอขนมกินล่วงหน้า อิอิ
    ยินดีด้วยครับ ที่ได้หน้าบาน

  7.   xanax71 Says:

    Daonie

    ไปหม่ำชุดใหญ่หลังสามทุ่มเนี่ยนะ โห! หิ้วท้องไหวเหรอนี่..นับถือๆ
    ส่วนยำ…ทำให้มีสีสันล่อตาล่อใจไปงั้น ส่วนรสชาติ อีกเรื่อง ฮ่าๆๆ

    มีสำรับมื้อเย็นที่ผ่านมาด้วยนะ แกงผักในรูปนี่แหละ เบาท้องดี รสเหมือนแกงส้ม …ภาษาเหนือคือ แกงผักปั๋ง บางที่เรียก จอผักปั๋ง

    อีกครึ่งชั่วโมง เตรียมตัว go home แล้วอ่ะดิ

    :)

  8.   daonie Says:

    โอ๊ะ โอ ..พี่เมย์ ยั่วน้ำลายคนหิวมากๆๆๆๆๆ ขอบอก…

    มิโซะ …ฮ่ะ …พอใช้ได้เหมือนกันชอบสาหร่ายค่ะ

    ยำพี่เมย์หน้าตาไฮโซมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ปล.เด๋วกลับบ้านไปมีชุดใหญ่รออยู่ค่ะ…

  9.   xanax71 Says:

    ซุปญี่ปุ่นที่ว่าคือ มิโซะซุปใช่ป่าว รูปซุปยังบ่มาถึงเน้อ มีแต่รูปที่ไปปาย-ของเดิม

    ค่อยๆซดก็อร่อยนะ…ว่าแต่ กินแค่นั้นอ่ะ ?

  10.   xanax71 Says:

    ก็ยังดีเนอะ daonie เห็นมั้ย…ไม่เหมือนอยู่ที่ทำงานเลยใช่มั้ยล่า

    อันนี้ของพี่เมื่อวันก่อน…สามารถมั้ย (หลังจากให้ดูไปแล้วเป็นบางส่วน หุหุ)

  11.   daonie Says:

    ซุปญี่ปุ่น …

  12.   daonie Says:

    ทานเล็กๆน้อยๆไปบ้างแล้วค่ะ …แต่ตอนนี้ไปเอาซุปญี่นมา1แก้ว
    ฟิวเหมือนอยู่ในfuji หรือ oishi เลยค่ะพี่เมย์…

    แวะเวียนไปเปิดเมลล์ด้วยนะคะ…ภูมิใจนำเสนอ 555++

  13.   xanax71 Says:

    กลางวันทานสเต๊กไปแล้ว..เย็นนี้ขอเบาๆ แกงผัก กินผักแล้วซดน้ำแกงก็พอเนอะดาว

    อีกสามชั่วโมง ไม่ต้องจับเวลา ยิ่งดูเวลายิ่งช้า ถ้าเราลืมๆไปเดี๋ยวก็ผ่านไปเร็ว

    ทานไรรึยัง :)

  14.   daonie Says:

    555+++ …เชื่อค่ะ

    แต่ตอนนี้ง่วงมากเลย ลูกตาจะปิดแว้วววว
    อีกสามชม.

    …เย็นนี้อย่าทานเยอะนะคะพี่เมย์…

  15.   xanax71 Says:

    Daonie..

    ก็ล้อเล่นน่ะ แหม หนุกๆ ก็ปู่เค้าเขียนหนุกๆ เราก็ไปเม้นต์หนุกๆบ้าง แฮ่!!

    นี่ถ้า Doanie พูดเร็ว ต้องไปพูดแข่งกับหนูกล้วยกวน

    ป.ล.เราพูดถึงบุคคลที่สามที่สี่กัน ไม่รู้เจ้าตัวฮ๊าดชิ้ว กันบ้างรึเปล่านี่ ฮ่าๆๆๆ….

  16.   daonie Says:

    หุหุหุ …ชินแล้วค่ะพี่เมย์ ปกติพูดไปกว่าคนรอบข้างจะเข้าใจก็นานพอควรเพราะพูดเร็ววววว

    บ้านปู่ อัพเดทแล้วนะคะ เห็นเม็นต์พี่เมย์แล้วด้วยยยยยยยยย
    ไม่น่าเชื่อว่าเกิดไม่ทัน ..555+++

  17.   xanax71 Says:

    daonie

    ตอนแรกพี่ก็เง็งๆ ว่าอะไรหนอ…เลยเข้าไปบ้านปู่ S ปรากฏยังไม่ได้อัพเรื่องใหม่ ฮ่าๆๆๆ…ดูสิ พี่เข้าใจไปคนละทางกับที่ดาวเขียนคอมเมนต์เลย ถึงบางอ้อ เมื่อกี้นี่เอง..ขอบคุณสำหรับคำชมจ้า

    ทำงานเหนื่อยๆแบบนี้อย่าลืมดูแลสุขภาพนะ โรคภัยเดี๋ยวนี้มันเยอะ เดี๋ยวเดี้ยง เนี่ย พี่ออกไปข้างนอกก็ผวาเหมือนกันนะ เลยต้องกินวิตามินซีดักไว้ก่อน เพิ่มความต้านทานเชื้อโรคให้ร่างกาย

    สู้ๆนะน้องสาวที่น่ารัก

    :)

  18.   daonie Says:

    กินก่อนค่ะพี่เมย์ ถึงจะอาบน้ำ กว่าจะหลับก็ต้องบิ้วเกือบชม.

    หยุดอาทิตย์วันเดียวค่ะ …ต้นเดือนบช หยุดไม่ได้

    ps. วันนี้บ้านปู่พี่เมย์ไม่ได้อัพเดทค่ะ …แต่เปรียบเปรยว่าตอนนี้พี่เมย์…เล่นคำได้สละสลวยพอๆกับบ้านปู่ที่เขียนมาก่อนหน้านี้ค่ะ

    :)))))))))) พรุ่งนี้เสาร์ทำงาน …เฮ้อๆๆๆ เหนื่อยๆๆๆๆๆ

  19.   xanax71 Says:

    โห…daonie กลับไปถึงบ้าน อาบน้ำนอนเลยใช่ป่าวนี่ เหนื่อยขนาดนี้ อ่ะ!!ไม่เป็นไร เดี๋ยวได้หยุดหลายวันแล้ว

    ยังไงก็เอาใจช่วยนะ พี่ว่าหนูดาวทำได้อยู่แล้ว
    จริงมั้ย

    :)

    ว่าแต่บ้านปู่มีอะไรเหรอ วันนี้ยังไม่ได้เข้าไปเลย เดี๋ยวแวะไปดูจ้า

  20.   xanax71 Says:

    ขอบคุณคุณคัมภีร์รามสำหรับข้อคิดค่ะ
    ท้ายที่สุดก็คือผลธุลี…ถึงแม้แผนที่ชีวิตของแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน แต่แผนที่อันสุดท้ายก็คือทางไปสู่เถ้าธุลีเช่นเดียวกัน

    แต่ก่อนที่จะเป็นเถ้าธุลี การเดินต่อไปและชมความงามของเส้นทางที่เดิน รวมทั้งจดจำสิ่งที่น่าจดจำ เพื่อนำไปสร้างสิ่งที่มีคุณค่าก่อนที่ร่างกายจะเป็นเถ้าธุลี นี่เป็นสิ่งที่มนุษย์พึงกระทำ จริงหรือไม่

    และบางทีหนามแหลมคม และคราบน้ำตาที่คุณคัมภีร์รามพูดถึง ก็อาจมีคุณค่าเตือนใจคนเดินไม่ให้เดินไปเหยียบหนามแบบนั้นอีก

    เนอะ

    :)

  21.   daonie Says:

    วันนี้เลิกงาน9.30pm.เหมือนคืนก่อนๆค่ะ….ถึงบ้าน4ทุ่มกว่าๆ

    สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ..ทาเคชิ

    ps.ลืมบอกไปนิดส์ …พี่เมย์ การเรียงร้อยถ้อยคำน้องๆ พี่บ้านshowshowเลยนะคะ :)))

  22.   cumpreram Says:

    …เส้นทางชีวิตของผู้คนที่ย่ำเดินผ่านมานั้น…ล้วนหลากหลาย…ทุกผู้คนในโลกใบนี้มีเส้นทางเป็นของตนเอง อาจคล้ายคลึงกันบ้าง แต่ทุกเส้นทางล้วนแตกต่าง บ้างทุรกันดานและดารดาษไปด้วยขวากหนามและแหลนหลาว ไร้ซึ่งหมู่มวลพฤกษาได้ดอมดมให้ชื่นใจคลายเหนื่อยล้า แต่บางเส้นทางกลับโรยด้วยกลีบแก้วอันขาวสะอาดและหอมกรุ่นกำจร หรือพร่างพรมด้วยละอองน้ำอันวิเศษให้ชุ่มชื่นและรื่นรมณ์…. แม้จะเลอเลิศหรือโหดร้ายเพียงใด เส้นทางทั้งหลายเหล่านั้นกลับสิ้นสุดลงตรงจุดเดียวกัน ณ. ที่ซึ่งอณูเนื้อของทุก ๆ คน ต้องเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งสุดท้ายคือ….เถ้าธุลี…
    ในการเดินทาง.. ทุกเรื่องราวล้วนซึมซาบและบรรจุลงในวงเวียนชีวิต หรือที่ผู้คนเรียกว่า…ประสบการณ์…
    ประสบการณ์…ของผู้ที่ผ่านพ้น…อาจกลายเป็นรองเท้าสำหรับผู้ที่กำลังก้าวเดิน เพื่อปกป้องจากขวากหนามและหินแหลมหรืออาจเป็นน้ำบริสุทธิ์พร้อมที่จะดับกระหายในทุกยาม
    เส้นทางของเราเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่ง ในหมื่นแสนล้านเส้นทาง ซึ่งในบางช่วงเวลากลับมืดทะมึนดั่งมรสุมในฤดูฝน บ้างก็กระจ่างสว่างไสวไร้หมอกเมฆ แต่บางทีกลับพบว่ากำลังเหยียบย่ำอยู่บนหนามแหลมและเศษแก้วอันคมกริบ…..
    เรากำลังย้อนทางเดินเส้นนี้เพื่อกลับไปสู่จุดเริ่มต้น…จุดเริ่มที่แตกต่าง…บนเส้นทางที่แตกต่าง…และหัวใจที่แตกต่าง…
    ….บนถนนชีวิตของมนุษย์ปถุชน
    ไม่มีเส้นทางใดที่ราบเรียบ
    ไร้ซึ่งคมหนาม
    หยดเลือด
    และรอยน้ำตา……

  23.   xanax71 Says:

    Daonie ทำแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ แสดงออกมากก็ไม่ค่อยดีหรอก
    พี่เองเป็นคนที่มีอะไรก็แสดงออกมา ทั้งสุขทั้งทุกข์ ทั้งเศร้า ทั้งดีใจ เสียใจ ไม่ค่อยเก็บอ่ะ เลยอยู่กับคนหมู่มากไม่ค่อยได้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ….รู้ตัวๆ ดังนั้นเลย ต้องทำงานคนเดียว

    คนมาจากที่ต่างครอบครัว ภูมิหลัง การบ่มเพาะต่างกับก็งี้แหละดาวเอ๊ย…ทำได้อย่างเดียวคือ ‘ทำใจ’ แล้ว let it be.. ทำงี้ได้จะมีความสุขที่สุด

    เดี๋ยวก็เลิกงานแล้วใช่มั้ยจ๊ะนี่ อีกนิดเดียว…สู้ๆ

    :)

  24.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพีเอ๋

    ขอบคุณมากๆค่ะ..
    เหนื่อยหน่อยนะคะพี่ นึกถึงเชียร์ลีดเดอร์ที่เชียร์ขาดใจ บางทีคนลงสนามอาจจะเหนื่อยน้อยกว่าด้วยซ้ำ

    สุขสันต์วันศุกร์หรรษานะคะ :)

  25.   daonie Says:

    :))) …ยิ้มสู้ค่ะพี่เมย์…ปกติถ้าได้รับคำชมก็จะภูมิใจในใจค่ะไม่แสดงออก …ถ้าถูกตำหนิก็จะเฉยๆเหมือนกัน…คนอื่นจะได้ไม่รู้ว่าเราคิดอะไรอยู่ค่ะ …555++ ยิ้มได้เพราะข้อความของพี่เมย์นะเนี่ยะ

    บ่ายนี้มีเรื่องงานมาให้ปวดหมองเยอะมาก
    แล้วจะค้นพบปัญหาตอนต้นเดือนที่เร่งๆรีบๆ
    ทุกเดือนค่ะ …พยายามท่องพุทโธๆๆๆ ในใจ
    ไม่อย่างนั้นอารมณ์ที่ร้อนระอุในใจมันจะแสดง
    ออกมาค่ะ …เด๋วเสียเพื่อนร่วมงาน

    เฮ้อ…ชีวิต

  26.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่เลดี้

    นี่ปิดเล่มวิจัยเรื่องนี้ ว่าจะทำเรื่องใหม่ค่ะ..การสัมภาษณ์เชิงลึก คือสัมภาษณ์ตัวเอง หัวข้อเรื่องคือ ‘ล้มลุกคลุกคลาน’ค่ะ ฮ่าๆๆ ล้อเล่นนะคะ (แต่อาจจะทำจริง ;p)

    ขอบคุณพี่เลดี้มากๆค่ะ อย่างที่พี่ว่า…แต่ละจุดก็มีความภาคภูมิใจอยู่ ของบางคนอาจจภาคภูมิใจในเรื่องใหญ่ๆ ของเมย์ เรื่องเล็กๆ ก็ทำให้ภูมิใจหรือมีความสุขได้ไม่ยากนักค่ะ..แค่สองสามบรรทัดก็ดีใจหลายแล้ว

    :)

  27.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณนู

    กลัวยิงธนูแล้วพลาดเป้าค่ะ ฮ่าๆๆๆ
    ขอกีฬาอย่างอื่นได้มั้ยคะ ที่หลับตาเล่นได้น่ะค่ะ

    อิอิ

  28.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณกิ๊บ

    เห็นด้วยที่สุดเลยนะคะ พึ่งตนเองก่อน ไม่ควรหวังพึ่งน้ำบ่อหน้าค่ะ เมย์ก็ยึดข้อนี้เสมอ..

    ขอบคุณค่ะคุณกิ๊บ..หายเหนื่อยเรื่องย้ายบ้านแล้วใช่มั้ยคะ

    :)

  29.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ lastson

    ค่อยๆเดินแน่นอนค่ะ แต่การค่อยๆเดินสำหรับเมย์นี่ต้องพยายามมากๆเลย เพราโดยปกติตัวเองเป็นคนใจร้อนมากกกกกก

    ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ แต่ทำไมต้องหัวเราะด้วยคะ…แหม!!ให้กำลังใจแล้วหัวเราะ อิอิ ด้วย ดูแปลกๆนะคะ

    :)

  30.   natayaa Says:

    ขอตามเชียร์ทุกฝีก้าวค่ะน้อง วี๊ด บึ๊ม

  31.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะน้อง Hakung

    สุขสันต์วันศุกร์นะคะ
    ขอบคุณที่มาให้กำลังใจด้วยค่า

    :)

  32.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะเจี๊ยบจัง

    ใช่แล้ว เห็นด้วยกับที่เจี๊ยบพูด..เดินสะดุดขาตัวเอง ก็ต้องหยุดเดินสักแป๊บ ถ้าเจ็บขาก็หายาทา ยากิน แล้วต้องเดินใหม่ พักนานมากเกินไปก็ไม่เป็นผลดี

  33.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะ daonie

    พี่เองก็เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในทุกทางที่เราไป และเอาไว้เตือนสติตัวเองด้วย พี่ว่าการติชมก็เป็นเรื่องสำคัญนะ อาจารย์น่ารักมากๆเลย ตั้งแต่เรียนกับท่านเทอมแรก ถึงบัดนี้ ท่านให้กำลังใจตลอดนะ..คอมเมนต์เล็กๆน้อยตั้งแต่ได้รับมา ทำให้เราพัฒนาตัวเราได้เหมือนกัน ไมใช่ชมแล้วเกิดอาการกระหยิ่มใจหรือประมาทนะ แต่ต้องทำตัวเองไม่ให้อาจารย์ผิดหวังด้วยล่ะ

    ชีวิตเราก็เช่นกัน หากได้รับคำชม ก็ไม่ควรทำให้คนที่เคยชม ผิดหวัง..เนอะๆๆ

    daonie ดีใจที่ได้อ่าน ส่วนพี่ ดีใจที่ daonie เข้ามาคอมเมนต์ด้วย :)

  34.   lady Says:

    คุณเมย์ คนเราต้องมีความภาคภูมิในตนเอง อย่างน้อยก็จุดหนึ่ง

    ไม่ว่าหนทางข้างหน้า จะเป็นเช่นไร พี่เลดี้ ก็ว่า คุณเมย์ จะก้าวไปถึงจุดมุ่งหมายไม่ยากนัก สู้ ๆ ค่ะ

  35.   nunohatyai Says:

    นู..ชอบภาพนี้
    เพราะสายตาที่มุ่งมั่น..มีเป้าหมาย

    เอามาฝากครับ..คุณมู

    :)

  36.   gibsii Says:

    ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนค่ะ

  37.   lastson Says:

    เชียร์ สุดตัวครับ ค่อยๆเดินนะ เดินให้ไกล ไปให้ถึง ครับอิอิ

  38.   hakung Says:

    ดีจังค่ะพี่เมย์

  39.   initmate Says:

    กำลังใจจากตัวเราเอง

    ต้องสร้างบ่อย ๆ เนอะพี่

    บางครั้งเดินสะดุดขาตัวเอง

    ทำให้สร้างกำลังใจไม่ทันก็มี

    ต้องกลับไปพัก ตั้งสติ สักครู่ แล้วกลับมาเริ่มใหม่

    ยินดีด้วยนะคะ พี่ … ผลงานเป็นที่ชื่นชม …

    ความพยายามทั้งหมด … กับสิ่งที่ได้รับการชมมา

    คงหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยนะคะ … :)

    อ่านแล้วก็พลอยยินดี มีความสุขไปด้วยอ่ะพี่เมย์ ^ – ^

  40.   daonie Says:

    “ความสมหวัง มีไว้ให้ภาคภูมิใจ”
    “ความผิดหวัง มีไว้เตือนสติ”

    ชอบ2ข้อความนี้มากค่ะพี่เมย์ …อ่านแล้วรู้สึกดี

    สวัสดีวันศุกร์ค่ะ …ปลายสัปดาห์ เหนื่อยกาย เหนื่อยใจ และอ่อนแรงจัง

    hv a good Friday…kha

    ! สุขใจที่ได้อ่านค่ะ …

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.