.. ในคืนที่ไม่มีพระจันทร์ยิ้ม ..
-1-
.
“ประเทศไทย…คิดต่างกัน จะต้องสูญเสียไปอีกสักเท่าไร…”
วันนี้ฉันนั่งจ่อมอยู่หน้าจอ ทั้งจอคอมพิวเตอร์ และจอทีวี เล่นเกมไป ดูทีวีไป สายตาเหลือบไปเห็นข้อความข้างบน จากทีวีช่องหนึ่ง …เออ!!เนอะ จะต้องสูญเสียไปอีกสักเท่าไรกัน จะต้องได้ยินคำว่า ขอแสดงความเสียใจ และไว้อาลัยกันอีกมากขนาดไหน
ฉันว่าพี่น้องใคร ใครก็รัก ครอบครัวใคร ใครก็รัก…เราลืมกันไปแล้วหรือว่า เราทุกคนคือคนในครอบครัวเดียวกัน
ฉันเองก็ชั่งใจมาพอสมควรแล้วว่าจำเป็นแค่ไหนที่จะต้องออกมาเขียนเรื่องเหล่านี้ จริงอยู่ถามตัวเองว่าตัวเองสำคัญแค่ไหน เปล่าเลย ก็แค่คนตัวเล็กๆคนหนึ่งในสังคม ปิดหูปิดตาไม่รับรู้ มันก็มีทางรับรู้จนได้
มีคนเคยพูดว่า ฟังด้วยหู ดูด้วยตา สิ่งที่เป็นของจริงคือสิ่งที่สัมผัสได้…สิ่งที่ซ่อนอยู่ในนี้คือ ‘สติ’ เราได้สำรวจตัวเองกันบ้างไหมว่า สติเรายังอยู่กับตัวกันหรือไม่
…
-2-
มีคนพูดถึงหนังเรื่อง ‘โฮเต็ล รวันดา’ จากหลายที่หลายแห่ง ไม่ว่าจากสื่อทีวีจากหนังสือพิมพ์ และสื่ออื่นๆ คนเหล่านี้แนะนำและพยายามอย่างยิ่งที่จะให้พวกเราได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ ทั้งนี้ทั้งนั้น ‘พวกเรา’ ในความคิดของฉันคือ ‘คนไทยทุกคน’
ฉันว่าแทนที่คำแนะนำที่บอกให้ ‘พวกเรา’ หามาดู มันจะเป็นการง่ายกว่าไหม ในการที่สื่อฯ ซึ่งอยู่ใกล้ประชาชนมากที่สุดจะร่วมมือร่วมใจกันเอาภาพยนตร์เรื่องนี้มาปรากฏผ่านจอ ทุกช่อง…ในเวลาเดียวกัน เพื่อเตือนสติพวกเรา…ก่อนที่จะสายเกินไป
-3-
-4-
บางทีภาพยนตร์ อาจทำให้พวกเรา เข้าใจกันได้ ง่ายขึ้น เร็วกว่าที่จะมานั่งบอก นั่งพูดในสิ่งที่มองไม่ออก ทำความเข้าใจได้ยาก…ก็ได้
May 13th, 2010 at 4:20 pm
สวัสดีค่ะคุณแหม่ม
ตอนนี้ลุยร้านใหม่อยู่ค่ะ ค่อยๆทำน่ะ ยังไม่รู้เมื่อไรจะเสร็จเรียบร้อย
ทั้งร้านทั้งสวน..อากาศแถวนี้ก็ร้อนเหลือเกินค่ะ(ทำที่บ้านแม่น่ะค่ะ )เดี๋ยวเรียบร้อยเมื่อไรจะส่งข่าว
ส่งกำลังใจไปให้คุณแหม่ม คุณปุ๋ยด้วยนะคะ
May 13th, 2010 at 4:18 pm
สวัสดีจ้าเจี๊ยบจัง
ตอนนี้สบายดีนะ สบายแต่ไม่ค่อยสะดวก แหะ แหะ
คงค่อยๆดีขึ้นล่ะ
ขอบคุณมากน๊า
May 13th, 2010 at 4:17 pm
สวัสดีค่ะคุณเจี๊ยบ-bluecat
ขอบคุณในความห่วงใยทีมีให้มาค่ะ
ตอนนี้ตั้งหลักก่อน ค่อยๆเริ่มใหม่ จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ทำให้เกิดการเรียนรู้ค่ะ
ขอบคุณที่แวะทักทายนะคะ
May 13th, 2010 at 4:15 pm
สวัสดีค่ะคุณpa’nus
ตอนนี้กำลังจัดร้านอยู่ค่ะ ใช้เวลาพอสมควรเลย ใช้สถานที่บ้านแม่ค่ะ
คาดว่าจะเป็น Anthem @ บ้านแม่ ในเวลาอีกไม่นานนี้ค่ะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ คุณ pa’nus ก็ลองดูนะคะ สำหรับคอร์สที่แนะนำ เมย์ว่าถูกและดีค่ะ คอร์สนี้ กลุ่มที่เรียนก็ไม่เยอะ อาจารย์ดูได้ทั่วถึง
May 11th, 2010 at 1:17 pm
หวัดดีค่ะคุณเมย์
ผ่านมาให้กำลังใจนะค่ะ เอาไว้ได้ขึ้นไปเหนือจะทักทายไปใหม่นะค่ะ สู้ สู้ จ้า….
แหม่ม
May 8th, 2010 at 8:51 am
สวัสดีค่ะพี่เมย์
ไม่เห็นพี่นานเลย … พี่สบายดีนะคะ
คิดถึงนะคะ
May 7th, 2010 at 2:35 pm
คุณเมย์คะ อ่านตอนที่ 100 แล้ว คุณเมย์จะมาอยู่กทม.หรือยังหาทำเลใหม่แถวเชียงใหม่คะ เป็นห่วงจัง ตอนที่ 100 ดิฉันมา comment ในชื่อเจี๊ยบ(เจี๊ยบเฉยๆ) ไม่ได้เข้ามานานจนตัวเองก็ลืมไปแล้วว่าใช้ชื่อ bluecat เป็นห่วงคุณเมย์จังเลย อ่านที่คุณเขียนก็รู้สึกอยู่แล้วล่ะคะว่าคุณเจอปัญหาค่อนข้างเยอะ จนหลังๆ คุณเริ่มท้อใจเป็นระยะๆ แต่อย่าคิดมากว่าตัวเองล้มเหลวเลยนะคะ บางทีโชคชะตายังอยากให้คุณวนเวียนหาทางแบบนี้ไปก่อน พอถึงช่วงคุณจะเจออะไรอย่างที่คุณต้องการ คุณจะปิ๊งขึ้นมาเอง ทุกอย่างเริ่มใหม่ได้ค่ะ เป็นห่วงจริงๆ เขียนต่อนะคะ จะรออ่าน รอเป็นกำลังใจให้ ตัวดิฉันเองตอนนี้ก็เบื่องานประจำอยากลาออกมา แต่ยังหาจังหวะเหมาะไม่ได้ ก็ต้องทนไป คุณเมย์สู้ๆ นะคะ มีอะไรส่งอีเมล์ติดต่อมาได้คะ ตามที่ให้ไว้นะคะ – เป็นห่วงมากกๆ
May 3rd, 2010 at 7:15 pm
ขอบคุณมากๆนะคะคุณเมย์ สำหรับคำแนะนำและกำลังใจ คุณเมย์ก็เช่นกันนะคะ สู้สู้ ถ้าเปิดร้านใหม่ที่ไหน และวันไหนก็บอกด้วยนะคะ เผื่อจะมีโอกาสไปอุดหนุนน่ะคะ
May 2nd, 2010 at 8:21 pm
สวัสดีค่ะคุณ pa’nus
ตอนที่เรียนทำขนมของ UFM เมย์ลงเรียนขนมอบพื้นฐานค่ะ เพราะไม่มีพื้นความรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย คอร์สนี้ก็โอเคเลยนะคะ ทั้งเค้ก ทั้งคุกกี้ ทั้งพาย ทั้งขนมปัง เขาสอนหมดเลย เพราะยังไงๆ เราก็ต้องเรียนรู้โดยการปฏิบัติด้วยตัวเองอยู่แล้ว
อาศัยอ่านกระทู้จากห้องก้นครัว เกี่ยวกับเทคนิคต่างๆด้วยน่ะค่ะ ซื้อตำราขนมมาทำเองด้วย ก่อนจะเปิดร้านก็ต้องลองใช้เวลาทำอยู่พอสมควร กว่าจะโอเค ลองดูนะคะ เอาใจช่วยค่ะ
ขอโทษทีที่เข้ามาตอบช้ามาก ขอบคุณที่แวะมาทักทายและส่งกำลังใจมานะคะ
April 30th, 2010 at 2:35 pm
สวัสดีค่ะคุณเมย์ เข้ามาอ่าน blog ของคุณเมย์โดนบังเอิญน่ะค่ะ แต่ชอบในสิ่งที่คุณเมย์เขียนนะคะ ไล่อ่านตั้งแต่ต้น คุณเมย์เล่าเรื่องได้สนุกดีค่ะ ได้ข้อคิด สำหรับคนที่กำลังสับสน คุณเมย์คะ รบกวนสอบถามหน่อยนะคะ สนใจอยากจะเรียนทำขนมน่ะคะ เห็นคุณเมย์บอกว่าเรียนที่ UFM น่ะค่ะ ไม่ทราบว่าคุณเมย์ลงเรียน course อะไรคะ เผอิญจะกลับบ้านที่ ตจว และอยากเปิดร้านเหมือนคุณเมย์คะ ขอบคุณนะคะคุณเมย์ และสุดท้ายขอให้คุณเมย์ มีพลังกาย พลังใจ ต่อสู้กับสิ่งร้ายๆนะคะ
April 29th, 2010 at 4:37 pm
สวัสดีค่ะคุณมอร์น
เราต่างยังโชคดีและอยากให้ทุกคนต่างก็โชคดีด้วย ดีใจที่เห็นคุณมอร์นเขียนแบบนี้
ขอบคุณสำหรับความคิดถึงค่ะ แทนสองคนเลย ^-^
April 29th, 2010 at 4:34 pm
สวัสดีค่ะพี่เลดี้
เผื่อว่าหนังจะทำให้หลายๆคนฉุกคิด และได้สติกลับคืนมาค่ะ เพราะตอนนี้ดูเหมือนไม่มีสติกันเลย
ป.ล.เรื่องไปกรุงเทพฯ ตอนนี้ยังไม่คิดเลยค่ะ… กรุงเทพฯยังน่าอยู่สำหรับเรารึเปล่าคะพี่
April 29th, 2010 at 4:07 pm
ทำให้รู้สึกได้ว่า–เราต่างยังโชคดีอยู่บ้าง
)
คิดถึงจังคุณเมย์ ฝากส่งต่อให้คนข้างตัวด้วยนะ 2 กระบุง
April 29th, 2010 at 3:50 pm
ชีวิตมันรันทดไม่พอหรือคะ ถึงได้ทำหนังสลดหดหู่ ดูให้เพิ่มความเซ็งเป็ดเข้าไปอีก
คุณเมย์ คะ จะกลับกทมเมื่อไหร่เนี่ยะ คิดถึงจัง
April 28th, 2010 at 2:09 pm
สวัสดีค่ะคุณนานัท
ขอบคุณที่มาคอมเมนต์นะคะ
April 28th, 2010 at 2:08 pm
สวัสดีจ้าดาว
อยากให้สื่อเอาออมาฉายให้ดูเนอะ
April 28th, 2010 at 2:07 pm
สวัสดีคุณมี๊
หาอะไรอย่างอื่นทำให้หายเศร้าดีกว่าเนอะ
April 28th, 2010 at 2:06 pm
สวัสดีเจี๊ยบจัง
ช่วงนี้ไม่ได้ดูทีวีเลยเพราะขนทีวีกลับบ้านแล้ว อิอิ
เลยไม่รู้ข่าวสารบ้านเมืองเลย ดีเหมือนกันนะ สงบจิตสงบใจ
April 28th, 2010 at 12:24 am
ผมว่า ถ้าเอางบทหารไปให้ประชาชน ก็ไม่อดอยากหรอกครับ เผลอๆ อ้วนกันทั้งประเทศได้เลย
April 27th, 2010 at 5:28 pm
หนังอย่างนี้คงหาดูแถวบ้านได้ยากค่ะพี่
แต่ก็อยากดู
April 26th, 2010 at 7:20 pm
เรื่องเศร้าอ่ะ
April 25th, 2010 at 9:47 pm
สวัสดีค่ะพี่เมย์
ดูแล้วเศร้าใจเนอะคะ
ดูข่าวแล้วก็ …. ได้แต่ถอนหายใจ
…
นอนดีก่า
good night นะคะ พี่
April 25th, 2010 at 9:33 pm
สวัสดีค่ะคุณ adhibhat
ช่วยกันเรียกร้องให้สื่อเอามาฉายกันเถอะค่ะ เนอะ
จะได้ดูโดยถ้วนทั่ว
April 25th, 2010 at 9:18 pm
สวัสดีคุณเมย์
เรื่องนี้ต้องหาโอกาสดูให้ได้แต่บอกจามตรงว่าไม่รู้จะหาจากที่ไหน
แต่คุณเมย์จะทำอะไรต่อก็อย่าลืมส่งข่าวบอกนะครับ